Ζεστή Σαλάτα με σπαράγγια, αβοκάντο και φέτα

Αν και σήμερα είχα σκοπό να ανεβάσω μια συνταγή για ενα υπέροχο σοκολατένιο τσιζκεικ με καραμελωμένες φράουλες, μια σύντομη επίσκεψη στην μισητή ζυγαριά με έκανε να αλαξω γνώμη πολύ γρήγορα. Δυστυχως δεν είναι καιρός ούτε για σοκολατένια τσιζκεικ και σίγουρα ούτε για καραμελωμένες φράουλες. Αλλά σίγουρα είναι καιρός για κοντές φουστίτσες, αεράτα φουστανάκια και παντελονάκια κολητά και φυσικά κορμιά που να χωράνε σε όλα αυτα χωρίς να θυμίζουμε χωριατικο λουκάνικο με μια γερή δόση πορτοκάλι.

Κομμένες λοιπόν οι παρασπονδίες. Και επειδή αυτή την εβδομάδα τα ελληνικά σπαράγγια έχουν την τιμητική τους στο ALDI είπα να ξεκινήσουμε από εκει.  Εδώ να πω ότι από τότε που έμαθα να μαγειρευω ή ίδια μου σπαράγγια, δηλαδή τα τελευταια δύο χρόνια, τα λατρευω στην κυριολεξία. Μπορώ να καταλάβω όμως και αυτούς που λένε ότι δεν θέλουν να τα βλέπουν στα μάτια τους. Έτσι ακριβώς σκεφτόμουν και εγώ παλαιότερα. Σε αυτό είχαν βοηθήσει και κάποιες λάθος επιλογές σπαραγγιών. ξυλιασμένων, άνοστων, σάπιων, μαραμένων. Πλέον αν θέλω να είμαι εντελώς σίγουρη ότι τα σπαράγγια που πήρα είναι τρυφερά αγοράζω μόνο πρασινα. Φυσικά αυτό δεν αποτελεί εγγύηση ότι δεν θα έχουν ξυλιασμένες άκρες. Γι αυτό και αφαιρούμε πάντα δύο δάχτυλα από το τέλος. Και αν το σπαράγγι είναι χοντρό σαν τον αντίχειρα, τα ξεφλουδίζουμε κιόλας. Αλλά αν θέλετε να είστε εντελώς σίγουροι τα ξεφλουδίζετε πάντα, ανεξάρτητα το πάχος τους. Από τα πράσινα ξεφλουδίζουμε τα δύο τρίτα. Από τα άσπρα, από τον ανθό και κάτω και αν γίνεται δύο φορές. 

Η παρακάτω συνταγή είναι από τις πολύ αγαπημένες μου κυρίως γιατί είναι ευκολη και γρήγορη και δεν χρειάζεται κάποια επιπλέον προετοιμασία ή περαιτέρω επεξεργασία. Ο ζωμός μέσα στον οποίο σιγοβράζουν και μαρινάρονται συγχρόνως είναι υπέραρκετός για να σας δώσει ένα καταπληκτικό ντρέσινγκ ενώ η ελληνικότατη και πεντανόστιμη φέτα δένει απόλυτα με το κρεμώδες αβοκάντο  για να αποτελέσουν όλα μαζί μια υπέροχη σαλάτα ή ένα πεντανόστιμο και ελαφρύ κυρίως γευμα.

 

 

Ζεστή σαλάτα με σπαράγγια, αβοκάντο και φέτα

Προσαρμοσμένη από το Paule´s Kitchen

500 γρ. σπαράγγια

2 αβοκάντο

150 γρ. τυρί φέτα

1/2 μπαστουνάκι βανίλιας ή

1 σκελίδα σκόρδο (αν και εγώ προτιμώ την εκδοχή με την βανίλια)

1 κουταλάκι ζωμό λαχανικών

150 μλ νερό

1 μεγάλη κουταλιά βούτυρο

το χυμό ενός λεμονιού

αλάτι, πιπέρι

 

Πλύντε τα σπαράγγια και καθαρίστε τα με το τρόπο που υπέδειξα παραπάνω. Σε ένα φαρδύ αντικολητικό τηγάνι βάλτε το βούτυρο να ζεσταθεί και καβουρδίστε τα σπαράγγια ελαφρά. Πασπαλίστε με το ζωμό λαχανικών, προσθέστε και την βανίλια και σβήστε με το νερό. Σιγοβράστε τα, ανακατευοντας ανά διαστήματα, μέχρι να βράσουν τα σπαράγγια και να σωθεί το ζούμι τόσο ώστε να μείνουν στο τέλος μόνο 3-4 κουταλιές. Προσοχή μονο μην τα παραβράσετε. Να μην είναι εντελώς al dente αλλά ούτε και πολύ μαλακά. Αφαιρέστε το τηγάνι από την φωτιά και αφήστε τα σπαράγγια να κρυώσουν ελαφρά. Αλατοπιπερώστε

Σε μια πιατέλα κόψτε το αβοκάντο σε λεπτές φέτες και περιχύστε το με το χυμό λεμονιού. Αλατοπιπερώστε ελαφρά. Απλώστε από πάνω τα σπαράγγια, πασπαλίστε με την τριμμένη φέτα και απολαυστε τα με μπόλικο ψωμάκι και ένα ποτήρι παγωμένο άσπρο κρασί.

Σας φιλώ

Βασιλική

Γρανίτα από δαμάσκηνα και κόκκινο κρασί

Η αλήθεια είναι ότι δεν έιχα σκοπό να ανεβασω ποστ σήμερα. Το κλίμα των εκλογών καθώς και τα αναμενόμενα αποτελέσματα δεν με εμπνέουν ιδιαίτερα οπότε αρχικά είχα σκεφτεί να το αφήσω για μέσα στην εβδομάδα. Αυτό όμως το είχα σκεφτεί πριν μπερδέψω τα κανάλια της τηλεόρασης. Διότι τωρα που τα μπέρδεψα και δεν έχω τι να δω, ή μάλλον έχω απλά δεν ξέρω που να το βρω για να το δω, είπα να ανεβάσω επιτελους την συνταγή για την γρανίτα, την δευτερη συνταγή που ετοίμασα με το κρασί Άυγουστος μήπως και εμπνέυσω κανέναν άλλο.΄
          
Η αλήθεια είναι πώς ποτέ δεν ημουν πολύ των παγωτών. Ή μάλλον ήμουν αλλά τότε ήμουν πολύ πολύ μικρή οπότε δεν μετράει. Στο χωριό όπου και μεγάλωσα παγωτά μας φέρναν πάντα κατά τον Μάη. Ο παγωταντζής που τα μετέφερε μας έδινε πάντα ένα ξυλάκι παγωτό κακάο ή σοκολάτα αν τον βοηθούσαμε να τα κουβαλήσει μέχρι το μπακάλικο. Ο μπαμπάς μου ήταν πιο κουβαρντάς. Με άφηνε να φάω ένα φρόγκυ αν πήγαινα από το χωράφι που είχαμε το καπνό μέχρι το χωριό, δηλαδή στην απέναντι πλαγιά, και κατάφερνα να φερω παγωτά για όλους, άθικτα δηλαδή άλιωτα και το σημαντικότερο - χωρίς να τα φάω όλα μόνη μου στο δρόμο.

Δεν θα σας ζαλίσω άλο με περιτολογίες. Ότι άλλο και αν γράψω θα είναι για να γεμίσει η σελίδα και θα είναι γραμμένο χωρίς πολύ όρεξη οπότε συγχωράτε με που μπάινω κατευθείαν στο ψητό. Δηλαδή στο παγωμένο. Υπόσχομαι όμως να γυρίσω πιο εμπνευσμένη.
Για την γρανίτα δεν έχω επίσης να πω πολλά για να σας πείσω. Ναι είναι πανευκολη, δροσιστική, πεντάνόστιμη, διαφορετική, γλυκειά και σηκώνει πολλές τροποποιήσεις. Το σιρόπι, όπως και στην προηγούμενη συνταγή είναι βασικό συστατικό ωστε το σορμπέ σας να μην σχηματίσει κρυστάλλους ενώ τα δαμάσκηνα μπορούν άνετα να αντικατασταθούν από κεράσια. Καμία δικαιολογία λοιπόν για να μην την φτιάξετε. ΄

Γρανίτα με δαμάσκηνα και κόκκινο κρασί ( See the english version bellow)
προσαρμοσμένη από το rock the kitchen
400 γρ. δαμάσκηνα ή κεράσια
150 γρ. ζαχαρη
150 γρ. κόκκινο κρασί ξηρό
120 γρ. νερό
1 μπαστουνάκι βανίλιας
Καθαρίστε και πλύντε τα φρούτα από τα κουκούτσια και βάλτε τα μαζί με το νερό, το κρασί, την ζάχαρη και την βανιλια (την οποία έχετε χαράξει κατα μήκος) σε μια κατσαρόλα να σιγοβράζουν για περίπου 20 λεπτά η εώς ότου τα φρούτα να μαλακώσουν αρκετά. Μην τα παραβράσετε και σωθούν τα υγρά εντελώς γιατί σε αυτή τη περίπτωση το σορμπέ σας δεν θα παγώσει όπως πρέπει. Περάστε το μείγμα από μια λεπτή σίτα πιέζοντας με ένα κουτάλι ή μαρίζ. Εναλλακτικά μπορείτε και να το βάλετε στο μπλέντερ αφού αφαιρέσετε πρωτα την βανίλια. Προσωπικά προτιμώ την εκδοχή της σίτας γιατί έτσι μένουν και οι φλούδες εκτός. Μοιράστε το μέιγμα σε φορμάκια και τοποθετήστε το στην κατάψυξη για τουλάχιστον 6 ώρες. Φυσικά μπορείτε να το βάλετε και στην παγωτομηχανή ή να το παγώσετε σε ένα τάπερ από οπου και θα το βγάζετε με το ειδικό κουτάλι του παγωτού.


In English

Plum Granita (Sorbet) with red wine

400 gr. plums or cherries
150g. sugar
150g. dry red wine
120 ml Water
1 vanilla pod (which you carve lengthwise)

Wash and remove the seeds from the fruits. Combine the pitted fruits with water, wine, sugar and the carved vanilla in to a pot, to simmer for about 20 minutes or until the fruits are soft enough. Do not overcook the fruits, there has to be enough liquid in the pot otherwise the sorbet will not freeze properly. Press the mixture through a fine sieve with a spoon. Alternatively, you can
put the mixture, without the vanilla, in the blender. Personally I prefer to use the sieve, because that way the peel does not go into the mixture.
Scrape the mixture into Sorbet molds and place them in the freezer for at least 6 hours. Of course you can put it in the ice cream maker as
well or freeze it all together in a Tupperware.

Μόλις μάθαμε και τα αποτελέσματα των εκλογών... με τις υγείες μας! Καλή μας τύχη!

Άυγουστος

 

Ένα από τα θετικά του bloging, εκτός από την ευκαιρία να μοιράζεσαι με ένα σωρό κόσμο τις αγαπημένες σου συνταγές, είναι οι διάφορες ευκαιρίες που σου ανοίγονται. Τι εννοώ; Την πρόσκληση του Sani πχ πέρισυ τέτοιo καιρό που μου πρόσφερε μία τις καταπληκτικότερες γευστικές εμπειρίες που έχω ζησει μέχρι τώρα. Ή η πρόταση από το περιοδικό Departure Blvd να επιμεληθώ το Χριστουγεννιάτικο ρεπορτάζ τους. Οι γνωριμίες που έκανα με άλλους bloggers και που εξελίχθηκαν σε φιλίες. Τα διάφορα γλυκά μαιλς που πάιρνω κατα καιρούς από αναγνώστες του μπλογκ και που πραγματικά μου φτιάχνουν την διάθεση. Η λίστα είναι ατελείωτη. Και κάπου μέσα σε αυτή τη λίστα είναι και τα διάφορα δωράκια που μας προσφέρονται κατά καιρούς. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτές τις περιπτώσεις δεν ξερω πως να φερθώ. Ποτέ δεν θεώρησα ότι κάνω κάτι το ιδιαίτερο. Ή ότι έχω ένα ιδαίτερα εκλεπτυσμένο γούστο στο φαγητό. Ή ότι μαγειρευω καλύτερα, διαφορετικά, περισσότερο από κάποιους άλλους. Όταν λοιπόν σου γράφουν ότι αυτό που παρουσιάζεις τους αρέσει και θα χαιρόταν να τους προτείνεις μία συνταγή για το προιόν τους, αρχικά τα χάνω, κατόπιν κολακευομαι και μετά ματώνω τα δάχτυλα μου με το να ψάχνω την σούπερ συνταγή που θα αναδείξει την μαρμελάδα, το βούτυρο, το τυρί, το κρασί στην συγκεκριμένη περίπτωση, στο μέγιστο βαθμό. Ουσιαστικά δεν κάνω κάτι το ξεχωριστό, απλά αναπαράγω, ίσως ελαφρά διαφοροποιημένη, μια ήδη υπάρχουσα συνταγή, κάτι που ουσιατικά μπορέι να κάνει ο καθένας. Σας ευχαριστώ λοιπόν που δίνετε σε μένα αυτή τη ευκαιρία και όχι στο ...καθένα :)

 

Μία τέτοια περίπτωση μου τυχε πριν απο κάμποσο καιρό όταν η ευγενικότατη Μαρία από το Κτήμα  Κατώγι και Στροφιλιά πρότεινε να μου στείλει 2 από τα καλύτερα, κατά την γνώμη μου, κρασιά τους προς δοκιμή. Το ένα από τα δύο, το Άυγουστος, το γνώριζα ήδη από το Σάνι και μας είχε ενθουσιάσει. Φυσικά δεν το είπα και δέχτηκα μετά χαράς να τα (ξανα-)δοκιμάσω. Το κατώγι Αβέρωφ το ηπιαμε την ώρα που μαγειρευαμε και τσιμπολογάγαμε με παρέα την πλέον αγαπημένη μου σαλάτα με Κουκιά, φρέσκο αρακά και χαλούμι. Για το κρασί Άυγουστος όμως είχα άλλα σχέδια. Αν και αρχικά είχα σκοπό να κάνω κάτι εντελώς κοινότυπο και απλό όπως ένα καλό, παραδοσιακό, ελληνικότατο στιφάδο, στο τέλος υπερίσχυσε η τολμηρή πλευρά μου και αποφάσισα να κάνω δύο γλυκά, ένα παρφέ άσπρης σοκολάτας και μια γρανίτα με δαμάσκηνα, που είχα βάλει στο μάτι από καιρό. Για το αποτέλεσμα ειλικρινά δεν έχω λόγια. Το φρουτώδη άρωμα του κρασιού καθώς και οι ελαφριές νότες από γαρύφαλο και βανίλια, πιστευω ότι αναδειχτήκαν μέσα από τις δύο συνταγές στο έπακρο. Σήμερα θα σας δώσω την συνταγή για το παρφέ. Την Γρανίτα την επόμενη φορά.

Αν και η προετοιμάσια του παρφέ είναι κάπως χρονοβόρα, όπως όλα τα παγωτά άλλωστε, σας παροτρύνω να την δοκιμάσετε το συντομότερο. Αξίζει το κόπο και το χρόνο που θα θυσιάσετε. Ειδικά αν είστε λάτρεις του παγωτού σοκολάτας όπως εγώ.  Ή του Παρφέ, εξαιτίας της βελούδινης γευσης του και της πιο μαλακής υφής τους. Το Highlight στην συγκεκριμένη περιπτωση όμως είναι η σάλτσα κρασιού. Βελούδινη, αρωματική, γλυκειά, ακριβώς όπως αρμόζει σε μια σάλτσα παγωτού. Πάμε στοίχημα ότι θα σας ενθουσιάσει;

Παρφέ άσπρης σοκολάτας με σάλτσα κόκκινου κρασιού

προσαρμοσμένη από το περιοδικό  Essen&Trinken

100 γρ. άσπρη σοκοκολάτα

120 μλ αρωματικό σιρόπι*

250 μλ. κρέμα γάλακτος

4 κρόκοι αυγού

λίγη κουβερτούρα για το ντεκόρ

Για την σάλτσα

250 μλ. κόκκινο κρασί ξηρό

120 μλ αρωματικό σιρόπι

1 κουταλάκι γεμάτο κορν φλάουρ

 

*Για το σιρόπι

500 μλ. νερό

500 γρ. ζάχαρη

1 πορτοκάλι -το χυμό και το ξύσμα

1 λεμόνι -το χυμό και το ξύσμα

1 φυσική βανίλια

 

Χαράξτε και ανοίξτε την βανίλια κατα μήκος και βάλτε τη μαζί με τα υπόλοιπα υλικά να βράσουν. Από την στιγμή που θα αρχίσει το νερό να βράζει, χαμηλώστε τη φωτιά και σιγοβράστε για 10 λεπτά με το καπάκι πάντα ανοιχτό. Στραγγίξτε το σιρόπι και αδειάστε το σε ένα μπουκάλι. Φυλάξτε το σε σκοτεινό μέρος και χρησιμοποιήστε το για να φτιάξετε παγωτά ή σορμπέ αντικαθιστώντας με αυτό ένα μέρος της ζάχαρης ή και για να αρωματίσετε το τσάι σας. Φυσικά μπορείτε να παραλέιψετε τα εσπεριδοειδή και να προσθέσετε μία βανίλια παραπάνω

Για το παρφέ

Κρατήστε από την κουβερτούρα 20 γρ. σε φλοίδες και βάλτε την υπόλοιπη σε μπεν μαρί να λιώσει. Χτυπήστε την σαντιγύ να σφίξει και φυλάξτε τη στο ψυγείο μέχρι να την χρειαστείτε. Στη δυνατή ταχύτητα του μίξερ χτυπήστε τους κρόκους μέχρι να αφρατέψουν. Βάλτε το σιρόπι να πάρει μια βράση και συνεχίζοντας το χτύπημα προσθέστε το σταδιακά στους κρόκους. προσθέστε και την λιωμένη κουβερτούρα και συνεχίστε το χτύπημα μέχρι το μείγμα να αποκτήσει θερμοκρασία δωματίου. Μια ένα συρμα προσθέστε προσεκτικά την σαντιγύ και την υπόλοιπη κουβερτούρα. Αδειάστε το μέιγμα σε φορμάκια και βάλτε τα στην κατάψυξη να παγώσουν.

Για την σάλτσα

Βάλτε το κρασί με το σιρόπι σε μέτρια φωτιά να βράζουν για 10 περίπου λεπτά. Δυαλύστε το κορν φλάουρ σε μία κουταλία νερό και προσθέστε το στην σάλτσα ανακατευοντας συνεχώς. Αφήστε τη να πάρει μια καλή βράση ώστε να πήξει - προσοχή πιτσιλάει- και αποσύρτε τη από την φωτιά. Αφήστε τη να κρυώσει ελαφρά και σερβίρετε την με το παρφέ. Πασπαλίστε με λίγη τριμμένη κουβερτούρα και απολαυστε.

σας φιλώ

Βασιλική

Τάρτα με κολοκυθάκια και ανθότυρο/ Zucchini and Ricotta Galette ή ίσως η καλύτερη αλμυρή τάρτα που έχετε φάει ποτέ!

Αν και λατρευω την μαγειρική, υπάρχουν ημέρες που δεν έχω ιδέα, όχι απλά τι να μαγειρεψω αλλά και τι θα ήθελα να φάω.  Και κάτι τέτοιες ημερες συνήθως δεν βοηθαει ουτε μια βόλτα στο Σ/Μ από όπου συνήθως εμπνέομαι. Οπότε πάω σπίτι και ή κοιτάζω τι έχει στο ψυγείο και προσπαθώ να κάνω κάτι με αυτά ή είμαι ιδιαίτερα ευγενική με το Νίκο με την ελπίδα να με βγάλει για φαγητό. Όταν όμως είσαι από τις 6 το πρωί ξύπνια και στο πόδι και τρέχεις να προλάβεις σχολεία, δουλειές, πιάνα, ενόργανες κτλπ... το τελευταίο που θέλεις είναι να κάνεις άλλη μία διαδρομή, έστω και αν η επιβράβευση αυτής είναι ένα πιάτο τηγανητά μακαρόνια ή ένα ζουμερό στεικ. Πόσο μάλλον να είσαι ευγενική. Τέτοιες μέρες δεν θέλω να είμαι ευγενική. Θέλω να έχω την ησυχία μου. Θέλω να ξαπλώσω στον καναπέ, να βάλω μια εντελώς ανεγκέφαλη ταινία και να πάψω να σκέφτομαι. Οπότε μαγειρευω αναγκαστικά ότι υπάρχει στο ψυγείο. Και στο ψυγείο μου την τελευταία φορά που βρισκόμουν σε μια τέτοια κατάσταση το μόνο που υπήρχε και θα μπορούσε να μαγειρευτεί ήταν μερικά κολοκυθάκια και ένα μπρόκολο που κόντευε να γίνει λούτρινο. Οπότε μας μέναν μόνο τα κολοκυθάκια. Αλλά να τα φτιάξεις πως ; Κεφτέδες με μπόλικο τζατζίκι που λατρευω; Ή τηγανητά με μπολικη σκορδαλιά to die for; Τι κρίμα όμως που τίποτα από τα δύο δεν αρέσουν στα παιδιά. Κακομαθημένα. Γκρρρρρρ.....

Οπότε στρώθηκα στον υπολογιστή και άρχισα να ψάχνω. Και δεν άργησα να βρω την τέλεια συνταγή. Μια Galette με λαχανικά από το  Smitten Kitchen. Σαν πρωτο με ξελιγωσαν οι φωτογραφίες. Απλά απίθανες λες και το είχες μπροστά σου. Λές και το βγαλες μόλις από το φούρνο και περιμένεις ίσα ίσα να πάψει να αχνίζει για να το καταβροχθίσεςι χωρίς να πάθεις εγκαυματα τρίτου βαθμού. Η ζύμη δε φαινόταν όνειρο. Κάτι σαν σφολιάτα ένα πράμα αλλά εκατοντάδες χιλιάδες εκατομύρια φορές πιο νόστιμη και χωρίς να θρυματίζεται στην κάθε δαγκωνιά αφήνοντας περισσότερα ψίχουλα στα ρούχα παρά στα δόντια Η παρασκευή της θυμίζει αρκετά αμερικάνικη μηλόπιτα μόνο που  εδώ αντικαθιστάς ένα μέρος του βούτυρου με creme fraiche. Όσο για την γέμιση, η συγκεκριμένη είναι όλα τα λεφτά. Συνδιάζει τα δύο πιο αγαπημένα μου υλικά. Κολοκυθάκια και σκόρδο. Δεν ξέρω για εσάς αλλά αυτα τα δύο υλικά για μένα ανήκουν μαζί. Κάτι σαν την φέτα με την ντομάτα ένα πράμα.

 

Και τώρα σίγουρα περιμένετε να σας πω ότι μπήκα στην κουζίνα και την έφτιαξα. Πλάκα κάνετε. Φυσικά και όχι. Εκείνη την ημέρα φάγαμε σκουπίδια τύπου ΜC Donalds. Την έφτιαξα όμως την επομένη. Και την εξαφανίσαμε σε κλάσματα δευτερολέπτου. Αν και ομολογουμένως στην αρχή οι άλλοι μου κάναν νερά. Τι μόνο αυτό θα φάμε;; Κολοκυθάκια;;; ιιιιιιιιιιιιι..μπλιαξ, πφούι.... κτλπ.... Σε αυτές τις περιπτώσεις λοιπόν μια είναι η λύση. Τους ποιάνεις ένα έναν απο τα μαλλιά και τους βουτάς το κεφάλι μέσα στο πιάτο γιατί πρωτον δεν ξέρουν να σεβαστούν το κόπο σου και δευτερον για να δοκιμάσουν έστω και με το ζόρι ότι αυτό το ιιιιι, μπλιαξ, πφούι που έχουν μπροστά τους, είναι μια απίθανη, πεντανόστιμη, υπέροχη, λαχταριστή, τραγανή και ζουμερη τάρτα ικανή να τα συναγωνιστεί και με το καλύτερο κρέας.

Εντάξει η ζύμη είναι λίγο Tricky, ειδικά αν δεν την έχετε ξανακάνει. Αλλά το αποτέλεσμα θα σας αποζημειώσει και με το παραπάνω. Αρκεί να μην αυτοσχεδιάσετε και να παραμείνετε στις οδηγίες. 2 πράγματα θα πρέπει να προσέξετε. Το νερό να είναι παγωμένο, κοινώς μπούζι και να μην την παραζυμώσετε. Καλά;

Οι φωτογραφίες δεν βγήκαν όπως θα έπρεπε ώστε να σας τρέξουν τα σάλια γιατί ήταν ήδη βράδυ και ώς γνωστό το βράδυ δεν βλέπω μπροστά μου, πόσο μάλλον να βγάλω σωστές φωτογραφίες. Την επόμενη φορά όμως, δηλ. σε καναδύο ημέρες, που θα την ξαναφτιάξω θα τις ανανεώσω.

 

Τάρτα με κολοκυθάκια και ανθότυρο

προσαρμοσμένη από το Smitten Kitchen

 Για την ζύμη τύπου Galette

200 γρ. αλευρι για όλες τις χρήσεις

120 γρ. βούτυρο παγωμένο σε κομματάκια

1/2 κουταλάκι αλάτι

60 γρ. creme fraiche

2 κουταλιές παγωμένο χυμό λεμονιού

60 γρ. παγωμένο νερό

Βάλτε το αλευρι με το βουτυρο στο κάδο του μίξερ και δουλέψτε το κοφτά μερικές φορές στην δυνατή ταχύτητα μέχρι το βούτυρο να αρχίσει να αναμιγνύεται με το αλευρι και το μείγμα να αποκτήσει μια τριφτή μορφή. Προσθέστε το αλάτι, την κρέμα και το χυμό λεμονιού και συνεχίστε το δουλεμα για μερικά δευτερόλεπτα. Προσθέστε το παγωμένο νερό, σταδιακά, και δουλέψτε το τόσο όσο χρειάζεται ώστε να σχηματιστούν μεγάλα ψίχουλα. Το μείγμα πρέπει να μέινει ψιχουλιαστό εάν θελετε να εχετε μια αφράτη και αεράτη ζύμη με πολλές στρώσεις. Και φυσικά όσο πιο πολύ νερό βάλετε τόσο πιο καλά. Στην σελίδα που βρηκα την συνταγή προτείνει να αναμέιξτε το χυμό με την κρεμα και το νερό και να τα προσθέσετε όλα μαζί. Μπορείτε να το κάνετε και έτσι αν σας βολευει. Εγώ προτιμώ να προσθέτω τα υλικά ξεχωριστά γιατί έχω την εντύπωση ότι αν τα αναμείξω από την αρχή, η θερμοκρασία του νερού ανεβάινει και το βούτυρο δεν προλαβαίνει να παγώσει ώστε η ζύμη να γίνει αεράτη, αφράτη και με πολλές στρώσεις. Ρίχοντας το νερό στο τέλος, το βούτυρο απο εκεί που είχε πάρει την θερμοκρασία των υπολοίπων υλικών. ξαναπαγώνει και δημιουργέιται το φαινόμενο που προανάφερα. Εσέις δοκιμάστε και τις δύο εκδοχές και κρατήστε αυτή που σας βολευει. Επίσης αν δέιτε ότι η ζύμη ξαφνικά αρχίσει και νερώνει σημαίνει ότι ο νερό δεν είναι αρκετά κρύο και το αλευρι δεν μπορεί να το αποροφήσει. Τυλίξτε την ζύμη σε μια μεβράνη και βάλτε την στο ψυγείο για τουλάχιστον 1 ώρα. Το ιδανικό είναι να την κάνετε από την προηγούμενη.

Για την γέμιση

2 μικρά κολοκυθάκια κομμένα σε λεπτές φέτες

160 γρ. ανθότυρο

50 γρ. τυρί φέτα

50 γρ. κεφαλοτύρι τριμμένο

1 κλωναράκι θυμάρι

λίγο αλάτι, λίγο πιπέρι

2 σκελίδες σκόρδο

4 κουταλιές ελαιόλαδο

Ανάψτε το φούρνο στους 200 βαθμούς. Πολτοποιήστε το σκόρδο και ανακατέψτε το με το λάδι. Αναμείξτε τα τυριά και προσθέστε σε αυτά το μισό από το σκορδόλαδο. Το υπολοιπο αναμείξτε το με τα φυλαράκια από το θυμάρι. Αλατοπιπερώστε. Σε καλά αλευρωμένη επιφάνεια ανοίξτε την ζύμη σε φύλλο με πάχος 3 χιλιοστών περίπου. Τοποθετήστε την επάνω σε μια λαδόκολα. Καλύψτε την με την κρέμα τυριών αφηνοντας ένα περιθώριο μέχρι τις άκρες πέριπου 3 εκατοστών. Αναμέιξτε τα κολοκυθάκια με το υπόλοιπο σκορδόλαδο και απλώστε τα κυκλικά, σε σχέδιο βεντάλιας πάνω στην κρέμα τυριών. Κλέιστε τις άκρες τις ζύμης φέρνοντας τες προς το κέντρο της τάρτας καλύπτωντας κατα αυτό το τρόπο και την πρωτη σειρά από τα κολοκυθάκια. Αλέιψτε την ζύμη αν θέλετε με λίγο αραιωμένο κροκάδι ή λίγο γάλα και ψήστε την για 40-45 λεπτά περιπου. Αφήστε την να κρυώσει ελαφρά και απολαυστε την.

Σας φιλώ

Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια.. κάντα Lemon Curd and Buttermilk Panna Cotta Cake...

Ένα από τα πράγματα για τα οποία περηφανευόμουν πάντα είναι ότι ποτέ δεν έλειψα από την δουλειά. Δεν έλειπα όταν τα παιδιά αρώσταιναν και έφτανε η μύξα μέχρι την φτέρνα γιατί πάντα θα βρισκόταν κάποιος συγγενής, φίλος, γείτονας να τα προσέξει. Δεν έλειπα όταν τα μετρό απεργούσαν γιατί πήγαινα με το ποδήλατο και ας έιχε μείων 20 και έμοιαζα με την Στορμ . Δεν έλειπα όυτε καν όταν σερνόμουν η ίδια μου με πυρετο. Και αν είχα ρεπό και καποιος αρρώσταινε ήμουνα η πρωτη που έτρεχε και πάλι στο πόστο της.  Και ήμουν περήφανη ότι στα 10 χρόνια που δουλευω εκεί δεν έλειψα ποτέ. Όχι δεν είμαι workaholic. Ίσα ίσα. Αλλά μου αρέσει να είμαι ανάμεσα σε κόσμο. Όταν έχεις μεγαλώσει σε χωριό όπου πόρτες και ωράρια δεν υπάρχουν, δύσκολα κλείνεσαι σε 4 τοίχους.

 

Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που μου είπε το καινούργιο μου αφεντικό στην πρωτη συζήτηση που κάναμε πριν από περίπου 8 μήνες: Εσύ εισαι η ελληνίδα που δεν λείπει ποτέ; Ναι εγώ! Γρουσούζη! Διότι από την στιγμή που το είπε ήταν σα να άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου και το ένα κακό με έβρισκε μετά το άλλο. Την ίδια κιόλας μέρα γυρνώντας σπίτι παθαίνω τοξική δερματίτιδα από σκόρδο παρακαλώ! Διότι σκόρδο για σκορδαλιά + Maria Galland για μάπα= τεράστιες σιχαμερές φούσκες σαν αυτές της Big Bubble (ή Μπιγκ μπάμπωλ όπως λέγαμε μικρα). 2 Εβδομάδες αναρρωτική. Δεν προλαβα να πάω στη δουλειά, να σου η Εμμέλεια με το τσιρλιπιπι. Ξανακάτσε σπίτι γιατί καλοί οι συγγενέις και οι γείτονες και οι λοιποί στις μύξες αλλα στα τσιρλιπιπί σουφρώνουμε τις μύτες μας και κάνουμε τις πάπιες. Και καμία φορά δεν σηκώνουμε και τα τηλέφωνα άμα λάχει. 1 Εβδομάδα αναρρωτική. Και άλλη μια για την Χριστίνα. Και άλλη μια για μένα. Το σύνολο τρεις. Για τον Νίκο δεν πήρα, ξέρει να σκουπίζεται μόνος του.  Εννοέιται ότι αρρωσταίναμε ο ένας μετά τον άλλο σαν τραινάκι του Λούνα παρκ. Και αφού τελειώσαμε με αυτό ήρθαν να μας βρουν άλλα κακά, όχι κυριολεκτικά αλλά όσο να ναι κάτι ωτίτιδες, κάτι κρυώματα, κάτι ουρολοιμώξεις, τις είχαμε. Κάποια στιγμή βαρέθηκα και να πάιρνω τηλέφωνο στο γραφείο και να λέω τα ίδια και τα ίδια και έκανα απλά αναπάντητες.  Μου βγαινε και πιο φτηνά. Είχα φτάσει στο σημέιο να συχνάζω σπίτι μου και να μένω στο γιατρό. Και να μαι τώρα, 8 μήνες μετά, με τα παιδιά να χουν μόλις ξανααναρρώσει από κάτι κρυώματα, καλά αυτό δεν είναι και σίγουρο,  με κάτι αμυγδαλές κόκκινοροζ σαν το Νρ. 644 της Dior. Και το χειρότερο;;; Εδώ και 3 μέρες είμαι εντελώς μουγγή! Και αν θέλω να γίνω καλά πρέπει και να παραμείνω σύμφωνα με το γιατρό.

Οπότε είμαι σπίτι και απολαμβάνω την ηρεμία. Και μαζί με μένα και οι άλλοι. Και αφού δεν μπορώ να ουρλιάξω γιατί παρατάνε τα βρακιά τους και τις κάλτσες τους όπου βρουν, γιατί δεν κάνουν τα μαθήματα και γιατί δεν μαζέψαν τις τριχες από το νεροχύτη, μπήκα στην κουζίνα και του δωσα να καταλάβει. Εννοείται ότι δεν νηστευουμε άλλο. Το χρέος μας το κάναμε και με το παραπάνω κάνοντας την άλαδη νηστεία. Καταρχήν έφτιαξα τα πιο υπέροχα μπισκοτομάφινς από την γλυκειά Μάγδα τα οποία και γίναν ανάρπαστα.

Μετά έκανα μαντί μιας και ήθελα να τα κάνω εδω και καιρό αλλά βαριόμουν πάντα να ανοίξω φύλλο. Σειρά είχε μια τάρτα με κολοκυθάκια φρέσκα και πέστο καθώς και ένα τσιζκεικ με μους σοκολάτας...... από τις πολλές αρρώστιες και το πολύ τρέξιμο μου χωρούσαν και πάλι τα ρούχα μου οπότε έπρεπει να κάνω κάτι γι αυτό. Το Highlight όμως του Σαββατοκύριακου ήταν μια τάρτα με λεμόνια και πανακότα από ξυνόγαλα. Απλά απίστευτη. Αν και λατρευω την κλασσική Lemon Pie η συνταγή καθώς και οι φωτογραφίες της Aran Goyoaga με ξελιγώσαν με αποτελεσμα να μπω αμέσως στην κουζίνα και να ξεκινησω να την φτιάχνω΄. Αυτή η τάρτα συγκεντρώνει κατά την γνώμη μου όλα εκείνα τα στοιχεία που θα πρέπει να διαθέτει ένα πετυχημένο λεμονογλυκό. Είναι σχετικά ευκολο και γρήγορο, ιδίως αν αποφασίσετε να κάνετε κάποια βήματα από την προηγούμενη. Έχει την σωστές αναλογίες ζάχαρης και λεμονιού ώστε να μην σε ξελιγώνει αλλά ούτε να σε μπουχτιζει. Έχει ένα απίστευτα αφράτο παντεσπάνι και μια πολύ απαλή πανακότα η οποία χάρη στο βουτυρόγαλα, ξυνόγαλα, Buttermilk ή όπως αλλιώς το λέτε, αποκτάει επιτέλους γευση! Τα μπαστουνάκια από μπεζέδες από πάνω είναι απλά το Bonus της όλης Πανδαισίας. Αν δεν ξέρετε λοιπόν σε τι να πρωτοπέσετε με τα μούτρα μετά την νηστεία τότε αυτό είναι σίγουρα το κατάληλο γλυκό.

Lemon Curd and Buttermilk Panna Cotta Cake

Από την Cannelle Et Vanille

Για τους μπεζέδες

3 ασπράδια (πέριπου 100 γρ.)

100 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική

100 γρ. ζάχαρη άχνη

 

Χτυπήστε τα ασπράδια μέχρι να πήξουν ελαφρά. ΣΤαδιακά προσθέστε την κρυσταλλική ζαχαρη συνεχίζοντας το χτύπημα μέχρι που το μείγμα, σηκώνοντας το μίξερ να κάνει μύτες. Στο τέλος προσθέστε και την άχνη ανακατευοντας καλά. Βάλτε το μέιγμα σε κορνέ με ίσια μύτη (Νο. 5) και σχηματίστε μπαστουνάκια επάνω σε μια λαμαρίνα καλυμένη με λαδόκολα. Ψήστε τα σε προθερμασμένο φούρνο στους 100 βαθμούς για πέριπου 1 ωρα. Αφήστε τα να κρυώσουν και κόψτε τα σε κομματάκια. Αν τα κάνετε από την προηγούμενη, φυλάξτε τα κλεισμένα αεροστεγώς για να μην νοτίσουν.

 

Για το παντεσπάνι αμυγδάλου

100 γρ. αμυγδαλόπαστα

το ξύσμα από ένα λεμονι

2 αυγά

20 γρ. αλευρι

1/2 κουταλάκι μπεικιν

40 γρ. βούτυρο λιωμένο αλλά κρύο

 

Ανάψτε το φούρνο στους 175 βαθμούς. Βάλτε στο μίξερ την αμυγδαλόπαστα και δουλέψτε την λίγο μέχρι να μαλακώσει. Προσθέστε το ξυσμα λεμονιού και τα αυγά το ένα μετά το άλλο. Δουλέψτε το μείγμα για 3=5 λεπτά μέχρι να πήξει και να αποκτησει ένα ανοιχτό χρώμα. Κοσκινήσετ το μπεικιν με το αλευρι και προσθέστε το σταδιακά ανακατευοντας απαλά. Προσθέστε το βούτυρο και ανακατέψτε απαλά μέχρι ίσα ίσα να ομογενοποιηθούν τα υλικά. Αδειάστε το μείγμα σε μια φόρμα και ψήστε το για πε΄ριπου 8-10 λεπτά ή μέχρι να κοκινήσει. Αφήστε το να κρυώσει ελαφρά και αφαιρέστε το από την φόρμα. Αφήστε το να κρυώσει επάνω σε μια σχάρα

Πλύντε την φόρμα και αν δεν είναι από σιλικόνη καλύψτε τη με μεμβράνη για βάλετε την πανακότα.

Πανακότα με Buttermilk (Ξυνόγαλα)

250 γρ. Κρέμα γάλακτος

125 γρ. Ξυνόγαλα

3 γρ. ζελατίνη (εδώ 2 φύλλα)

55 γρ. ζάχαρη

 

Βάλτε την ζελατίνη να μουλιάζει σε κρύο νερό. Ανακατέψτε την κρέμα γάλακτος με την ζάχαρη και βάλτε την να κάψει αλλά όχι να βράσει. Αφαιρέστε την από την φωτιά και προσθέστε την ζελατίνη την οποία θα πρέπει να στύψετε πιο πριν.. Ανακατέψτε καλά και αφήστε το μέιγμα να κρυώσει ελαφρά. Προσθέστε το ξυνόγαλα. Αδειάστε τη πανακότα στην φόρμα που ψήσατε το παντεσπάνι και βάλτε την στην κατάψυξη για περίπου 1-2 ώρες μέχρι να σφίξει εντελώς.

Σε αυτό το διάστημα μπορείτε να κάνετε την λεμονόκρεμα

 

Lemon Curd (λεμονόκρεμα)

3 αυγά

ξύσμα από ένα λεμόνι

160 μλ χυμό λεμονιού (περιπου 3 μεγάλα λεμόνια)

100 γρ. ζάχαρη

1,5 γρ. ζελατίνη (εδώ 1 φύλλο)

150 γρ. βούτυρο σε κομματάκια

 

Χτυπήστε με το σύρμα τα αυγά με την ζάχαρη και το ξύσμα. Προσθέστε το χυμό λεμονιού και τοποθετήστε το μπωλ σε μπαν μαρι. προσοχή το μπωλ δεν πρέπει να ακουμπάει στο νερό. Ανακατώστε συνεχώς, κατα προτίμηση με μια ξύλινη κουτάλα, μέχρι το μέιγμα να πήξει. Αφαιρέστε το σκευος από την φωτιά, προσθέστε την στυμμένη ζελατίνη και αφού ανακατέψετε καλά, περάστε την κρέμα από μια σίτα για να συγκρατήσετε τυχόν κομμάτια βρασμένου αυγου. Βάλτε την κρέμα σε ένα άλλο σκευος και με το μπλεντερ χειρός, αναμέιξτε το βούτυρο.

Αφαιρέστε την πανακότα από την φόρμα και ξανατοποθετήστε το παντεσπάνι μέσα σε αυτή. Με μια σπάτουλα απλώστε το 1/3 της λεμονόκρεμας πάνω από αυτό. Καλύψτε με την πανακότα πατώντας ελαφρά ώστε οι δύο κρέμες να ενωθούν ελαφρά αλλιώς στο κόψιμο μπορεί να διαχωριστούν. Καλύψτε με την υπόλοιπη λεμονόκρεμα και βάλτε το στο ψυγειο να παγώσει. Αφού παγώσει καλύψτε με κομματάκια μαρέγγας, πασπαλίστε μα άχνη και φυστίκη αιγινης και ξύσμα λεμονιού αν θέλετε και απολαυστε το!!

Υ.Γ. Οι ποσότητες των υλικών αρκούν για μια μικρη σχετικά φόρμα. Αν το κανετε σε μακρόστενη τότε μια 28εκκ. Χ 5 εκκ. αρκεί ενω αν το κανετε σε στρόγγυλη τότε θα πρότεινα να χρησιμοποιήσετε μια 18-20 εκκατοστών το πολύ.

σας φιλώ

 

Ευκολη Τάρτα με καραμελωμένες ντομάτες, πέστο και γραβιέρα

 

Καλώς σας ξαναβρήκααααα!! Αν είστε ακόμα εδώ δηλαδή γιατί οκ σαν να το έβγαλα λίγο τα μάτια με την απουσία μου. Εχω όμως καλές δικαιολογίες. Πρώτον είμασταν άδεια και δευτερον ήμουνα άδεια. Απουσιάζα λοιπόν από όλα αυτά που κάνω συνήθως. Εκτόις απότο φαί και τον ύπνο.

Και από την στιγμή που γυρίσαε τρέχω. Τα παιδιά μου μεγαλώνουν με ρυθμού ελέφαντα και χρειάζοντια πάλι ένα σωρό πράγματα. Περισσότερα και από μένα που θα αναγκαστώ να  πάω στο γραφείο με ρούχα και παπούτσια της περσινής σεζόν. Πλάκα κάνω. Της φετινής είναι. Πάλι πλάκα κάνω. Στην δουλειά μου δεν φοράμε ρούχα.

Λοιπόν.....σας ετοιμάζω σπουδαία πράγματα. Υπομονή μόνο! Και όρεξη σε μένα γιατί κάθε φορά που βάζω πολλά στο νου μου να κάνω, στο τέλος δεν κάνω τίποτα.

Γι αυτό θα αρχίσουμε με τα ευκολα. Την παρακάτω τάρτα την κάνω κατα τους καλοκαιρινους μήνες σχεδόν ανα δευτερη μέρα. Στην μάνα μου δε που χουμε ένα στρέμμα ντομάτες, κάθε μέρα μεσημέρι-βράδυ. Δυστυχώς δν προλαβα να την βάλω πριν τις διακοπές αλλά πιστευω ότι ακόμα και τώρα θα βρείτε καλές ντομάτες στην αγορά ή στον κήπο σας. Είναι πανευκολη, πεντανόστιμη, ελαφριά και συνοδευει άψογα το κρασάκι σας, την μπύρα σας ή το τσιπουράκι σας..... ότι πρέπει για τις ακαμάτρες αναμεσα μας.....

Πάμε γρήγορα λοιπόν στην συνταγή γιατί σ λίγο θα ρθει ο Νίκος με το ντελίβερυ....

 

Τάρτα με καραμελώμένες ντομάτες, πέστο και γραβιέρα

1 μεγάλο φύλλο σφολιάτας (περίπου 30χ50)

3 μεγάλες ώριμές ντομάτες σε χοντρές φέτες ή ντοματίνια ολόκληρα

1 σκελίδα σκόρδου σε φετές

2 κουταλιές ελαιόλαδο

2 κουταλάκια ζάχαρη

 

μερικές κουταλιές πέστο βασιλικού

μερικές κουταλιές κεφαλογραβιέρα σε φλοιδες

πιπερί, αλάτι

ρίγανη

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 200 βαθμούς ή στους 180 στον αέρα. Σε ένα μεγάλο τηγάνι  βάζετε το λάδι με την ζάχαρη να κάψει το πρώτο και να καραμελώσει το δευτερο. Τοποθετείτε τις φέτες ντομάτας στην σειρά και πασπαλίζετε με τις φέτες σκόρδου. Αφήνετε τις ντομάτες να ψηθούν για 1-2 λεπτά και τις γυρίζετε και από την άλλη πλευρά. Αφήνετε ξανα για 1-2 λεπτά. Αφαιρείτε από την φωτιά και τις αφήνετε να κρυώσουν για μερικά λεπτά. Πασπαλίζετε με λίγη ρίγανη και αλάτοπιπερώνετε Τώρα υπάρχουν δύο λύσεις. Η θα στρώσετε την σφολιάτα σε μία λαμαρίνα, ή σε μια ταρτιέρα, θα την αλείψετε με το πέστο και θα τοποθετείσετε εκεί πάνω τις ντομάτες, ή θα καπακώσετε τις ντομάτες κατευθείαν στο τηγάνι με τη σφολιάτα σαν μία τάρτα Tatin. Αυτό όμως προυποθετει το χερούλι από το τηγάνι σας να αντέχει τις μεγάλες θερμοκρασίες. Στην δευτρη πρίπτωση την πέστο μπορείτε να την σερβίρετε ξεχωριστα. Σε κάθε περίπτωση θα την ψήσετε για 15-20 λεπτά. Αφήστε την να κρυώσει για μερικά λεπτά μόνο, πασπαλίστε την με πέστο και φλοίδες γραβιέρας και απολάυστε  την όσο είναι ακόμα ζεστή.

 

Πολύ ευκολάκι έ;;; ρεζίλι; Φτουυυυυυυ!!!

Χωριάτικη τάρτα με αλευρι σίκαλης, λαχανικά και φέτα

 

Καλημερούδια!!!! Μπορέίτε να ησυχάσετε. Τα εισητήρια για τα πάτρια εδάφη βρεθήκαν. Δεν μας στερηθήτε φέτος.  Και ουχί με 2500 χιλιάρικα αλλά με κάτι ψιλά. Φυσικά αυτο συνεπάγεται ώρες ατέλειωτες στο αμάξι και μετά στο καράβι στη πηχτρα και στη μπιχλα, με μπολικο κακομαγειρεμένο αλλά παρόλλα αυτά πανάκριβο φαγητό, και μια καμπίνα ίσαμε το αποχωρητήριο μας.....αλλά το σημαντικό είναι ότι θα ρθούμε.

Αφού λοιπόν λύσαμε αυτό το πρόβλημα τώρα μας μένει το άλλο.  Δεν έχουμε φουστάνι. Σας είπα ότι θα γίνω κουμπάρα; Ναι βρέθηκε άνθρωπος σε αυτό το πλανήτη που με θεωρεί αρκετά άξια ώστε να ευλογήσω το γάμο του. Και μην νομίζετε ότι δεν ξέρουν το ποιόν μου..... είμαστε φίλοι όλοι μας μαζί απο τα γενοφάσκια. Και πιο πριν ακόμα που είμασταν μαζί στις κοιλιές και μάζευαν οι μάνες μας βαμβάκια. Και μην σας πω και πιο πριν που είμασταν στα α..... των πατεράδων μας και πήγαιναν για μπεκάτσες.....   Δεν έχουμε φουστάνι λοιπόν που να είναι αντάξιο  κουμπάρας. Γιατί φουστάνι αντάξιο απλής καλεσμένης είχαμε. Το νου σας λοιπόν..

Μέχρι να βρούμε το φουστάνι όμως πρέπει να βρούμε και την παλιά μας φιγούρα. Καλοκαίρι εδώ μπορεί να μην είδαμε ακόμη αλλά δόξα τω θεώ τα παγωτάκια μας τα φάγαμε με αποτέλεσμα η ζυγαριά να αρχίσει να ανεβαίνει επικίνδυνα.... καιρός λοιπόν να αρχίσουμε να μαγειρευουμε υγειινα. Την αρχή την έκανα με την παρακάτω τάρτα. Προτίμησα να κάνω την ζύμη με αλευρι σίκαλης, πρώτον γιατί το είχα καιρό και έπρεπε να το ξεφορτωθώ πριν αρχίσει να κατοικείται και δέυτερον γιατί ήθελα να δώσω στην τάρτα ένα πιο rustical άρωμα και γευση. Η γέμιση έγινε με λαχανικά που είχα στο ψυγείο και που τώρα το καλοκαίρι τα βρίσκουμε σε κάθε υπαίθρια αγορά και πολλοί ακόμα και στον κήπο τους. Το δέσιμο αυτών έγινε με μυζηθρα, ανθότυρο, φέτα και...εντάξει, μερικά αυγά. Αλλά δεν γίνεται να τα κόψουμε όλα.....

Καλοκαιρινή τάρτα λαχανικών με ανθότυρο, φέτα και αλευρι σίκαλης

Για τη ζύμη τάρτας με αλευρι σίκαλης και γιαούρτι

για μία ταρτιέρα 28 εκκατοστών

80 γρ. αλευρι για όλες τις χρήσεις

180 γρ. αλευρι σίκαλης

130 γρ. γιαούρτι στραγγιστό τύπου τοταλ (ΦΑΓΕ)

1 κουταλάκι αλάτι

80 γρ. βούτυρο

Βάλτε ολα τα υλικά στο μπλέντερ και ζυμώστε τα μέχρι να επιτύχετε μια ομοιογενής ζύμη. Τυλίξτε την με μεβράνη και βάλτε τη στο ψυγείο για 30 λεπτά περίπου. Σε αυτό το διάστημα μπορείτε να προψήσετε τα λαχανικά.

Ανοίξτε σε αλευρωμένο πάγκο τη ζύμη σε φύλλο και αλείψτε με αυτή μια βουτυρωμένη ταρτιέρα 28 εκκατοστών. Τρυπήστε το πάτο πολλές φορές με ένα πιρούνι και ψήστε τη για περιπου 15 λεπτά.

Για τη γέμιση

1 κολοκυθάκι κομμένο σε φέτες 1/2 εκκ.

1 μελιτζάνα σε φέτες 1/2 εκκ.

1 χούφτα ντοματάκια

1 κόκκινη πιπεριά σε λωρίδες

1 κίτρινη πιπερια σε λωρίδες\

μερικά φύλλα βασιλικού

μερικά φύλλα από θυμάρι

λίγη ρίγανη

αλάτι πιπέρι

4 αυγά

150 γρ. τυρί φέτα

150 γρ. ανθότυρο

λίγο ελαιόλαδο για το άλειμα των λαχανικών

απλώστε τα λαχανικά (εκτός από τις ντομάτες) σε μια λαμαρίνα καλυμένη με λαδόκολα, αλατοπιπερώστε τα ελαφρά και αλείψτε με λίγο ελαιόλαδο. Ψήστε τα στους 180 βαθμούς για περιπου 15 λεπτά. Βγ'άλτε τα και μοιράστε τα στην πρψημένη τάρτα. Σε ένα μπώλ τρίψτε τη φετα και αναμείξτε τη με το ανθότυρο και τα αυγά. Ανακατώστε καλά, αλατοπιπερώστε, προσθέστε το βασιλικό χοντροκομμένο και το θυμάρι με τη ρίγανη και περιχύστε με αυτό τα λαχανικά. Ψήστε τη για περίπου 30 λεπτά. Σερβίρετε τη χλιαρή ή και κρύα, σκέτη ή και με τη συνοδεία κάποιας σαλάτας. Φάτε τη χωρίς ιδιαίτερες τύψεις.

Και όπως είπαμε...το νου σας....

Καλοκαιρινή τάρτα με ζελέ από καρπούζι και ροδόνερο

 

Κανονικά δεν θα πρεπε να κάθομαι εδώ και να σας γράφω. Κανονικά θα πρεπε να είμαι στο κρεβατάκι μου και να κάνω επιδερμίδα. Αλλα δεν μπορώ. Δεν μπορώ όσο σκέφτομαι ότι μπορεί να είναι και κάποιος άλλος μλκς σαν και μένα εκεί έξω που αγόρασε ενα 10 κιλά καρπούζι και τώρα αφου το φαγε για τρεις μέρες σερί το μόνο που του μένει είναι να το πετάξει ή να το βάλει ....ξέρετε που! Λύσσαξα  να φάω καρπούζι. Και όχι ενα οποιοδήποτε καρπούζι αλλά ένα από το τούρκο της γειτονιάς. Διότι ΜΟΝΟ τα δικά του καρπούζια μοιάζουν με καρπούζια, μυρίζουν σαν καρπούζια, έχουν γευση σαν καρπούζια και όταν τα χτυπάς κάνουν ένα κούφιο γκντουπ γκντουπ. Τα του Σ/Μ ειναι κολοκύθια σκέτα. Και δεν κάνουν και γκντουπ γκντουπ.  Μόνο που το Σ/Μ είναι το πολύ 2 κιλά και του Τούρκου ολόκληρο βόδι. Αφού λοιπόν  έφαγα τα αυτιά του Νίκου να μου πάρει ενα ολόκληρο βόδι καρπούζι, διότι εγώ είμαι ελληνίδα και δεν αγοράζω ποτέ μισό καρπόύζι και ποτέ μισό καρβέλι ψωμί και ας το φάει η μούχλα μετά τρομάρα μου, μου φέρε ένα με χίλια βάσανα και με παρολίγο σπασμένη κοίλη και με απέιλησε ότι έτσι και δεν το φάω όλο δεν θα ξαναχρεαστώ ποτε στην ζωή μου υπόθετο. Αφού λοιπόν το φαγα τρεις μέρες στη σειρά και καθάρισα τα νεφρά μου μια και καλή αυξάνοντας ταυτόχρονα το λογαριασμό του νερού,  παραδέχτηκα ότι όντως έκανα μλκ ΑΛΛΑ σε καμία περίπτωση δεν θα το πετούσα. Η μία λύση ήταν να γίνει γλυκό του κουταλιού αλλά εκεί αν δεν κάνω λάθος χρησιμοποιούν μόνο το άσπρο μέρος οπότε δεν έδινε λύση στο πρόβλημα μου. Έστυψα λοιπόν το μισό για να διαπιστώσω ότι τελικά ο χυμός καρπούζι δεν είναι άσχημος. Είναι ΑΠΑΙΣΙΟΣ!!!!!! Και ενώ ημουν έτοιμη να ζητήσω συγχώρεση απότο Νίκο , βαθιά ταπεινωμένη και μετανοημένη, τατάααααααααα ως απο μηχανής θεός επέσε στα χέρια μου το προτελευταίο τευχος του περιοδικού  Food&Travel με φάτσα κάρτα στο εξώφυλλο, τι άλλο; Μια τάρτα με καρπούζι! Ανακτώντας λοιπόν τη παρολίγον χαμένη μαγκιά μου μπήκα τροχαδόν στην κουζίνα για να να κάνω αυτό το υπέροχο γλυκό που όμοιο του δεν έχετε ξαναφάει.

Ποτέ μα ποτέ δεν θα μπορούσαν να φανταστώ ότι το ζελέ καρπούζι θα ήτνα τόσο νόστιμο. Και ότι θα ταιριαζε τόσο καλά με το ροδόνερο. Μόνο οι φράουλες αν και με 5,99€ το μισοκιλο με απογοήτευσαν κάπως. Σκέτες ήταν τέλειες αλλά στο γλυκό χανόντουσαν. Η γευση τους δηλαδή. Λέω λοιπόν την επόμενη φορά να τις μαρινάρω λίγο πρώτα...ίσως σε λίγο λικέρ πορτοκαλιού με μια πρέζα βανίλιας... κάτι τέτοιο τέλος πάντων ώστε να αποκτήσουν μια πιο έντονη γευση και άρωμα....Αν και οι υπόλοιποι που το φάγαν το βρήκαν τέλειο οπότε μπορεί να είναι απλά στο μυαλό μου. Η μπορεί να μην θέλαν να με στεναχωρήσουν. Ή μπορεί και να λέγαν την αλήθεια. Ωχούυυυυ!

Τάρτα με ζελέ καρπούζι και ροδονερο

(Για μία ταρτιέρα 30 εκκ.)

Για την ζυμη μπριζέ

150 γρ. μαλακό βούτυρο

110 γρ. ζάχαρη ψιλή

1 πρέζα αλάτι

320 γρ. αλευρι για όλες τις χρήσεις

1 αυγό

Ανακατέψτε με το σύρμα το βούτυρο με το αλάτι και τη ζάχαρη. Προσθέστε το αλευρι και το αυγό και ζυμώστε ελαφρά με το ΄χερι μέχρι να βραχεί όλο το αλευρι και η ζύμη να είναι μεν τριφτή αλλά όταν τη πατάτε να γίνεται συμπαγής. Πλάστε τη ζύμη σε μπάλα, πατήστε τη ελαφρά και τυλίξτε τη σφιχτά σε μεβράνη. Τοποθετήσετ τη στο ψυγειο για 1 ώρα.Ανοι΄ξτε τη ζύμη για μεγαλύτερη ευκολία ανάμεσα σε δύο κομμάτια μεμβράνης ή σακούλες καταψυξεως. Καλύψτε με αυτή μια βουτυρωμένη ταρτιέρα και αφου τρυπήσετε το πάτο πολλές φορές με ένα πιρούνι, βάλτε τη στη κατάψυξη για 15 λεπτά. Κατόπιν ψήστε τη σε προθερμασμ΄νο φούρνο στους 180 βαθμούς για περιπου 20-22 λεπτά εώς ότου αποκτήσει χρυσοκάστανο χρώμα. Βγάλτε τη και αφήστε τη να κρυώσει.

Για το ζελέ καρπούζι με ροδόνερο

1200 γρ. καρπούζι (χωρίς τη φλούδα)

110 γρ. ζάχαρη

80 γρ. κορν φλάουρ

1/2 κουταλάκι μπεικιν

4 κουταλιές ροδόνερο

500 γρ. φράουλες κομμένες σε φέτες

2 κουταλιές φυστίκι αιγίνης

προεραιτικά σαντιγύ ή creme fraiche

 

Πολτοποιήστε το καρπούζι και βάλτε το στο τρυπητό να στραγίξει. Ζυγίστε 900 μλ χυμό και βάλτεε τα μαζί με τη ζάχαρη και το κορν φλάουρ να βράσουν. Ανακατευετε συνεχώς μέχρι η κρέμα να γίνει παχύρευστη. Αφαιρείτε από τη φωτιά και προσθέσττε το μπεικιν, Ανακατεψτε καλά κα προσθέστε το ροδονερο. Αφήστε το ζελέ να κρυώσει αρκετά καλά αλλά όχι εντελώς και γεμίστε με αυτό τη τάρτα. Σκεπάστε την επιφάνεια μ κομμένς φράουλες τις οποίες κααι θα πατήσετε ελαφρά στην κρέμα και πασπαλίστε με χοντροκομμένο φυστίκη αιγίνης. Βάλτε τη στο ψυγείο να παγώσει και σερβίρετε την με σαντιγύ ή creme fraiche ή και σκέτη.

 Καλό;;;

Παρφέ (Parfait) με καραμελωμένες φράουλες σάντουιτς με φυστίκι αιγίνης και σπιτικό μπισκότο

Θυμάστε τον κουνιάδο μου τον Μανώλη ; Ο Μανώλης λοιπόν αποτέλεσε η αφορμή και η αιτία για το παρακάτω γλυκό. Αφου τρελάναμε το κόσμο όλο με το μπισκοτογλυκό, και κοντεψαμε να κλείσουμε σπίτια επειδή μερικέςς δήθεν νοικοκυρές ( συγκεκριμένα 1- ονόματαδενλέμε Κυριακή) το πετάξαν κατα επανάληψη στα σκουπίδια αφού τους γινόταν σούπα, φέτος - δηλαδή πέρσι- επανήλθε δρυμίτερος με το παγωτο....σαουντιτς του Ελ Χουρόν. Αν και ...τόσο η συνταγή όσο και η εκτέλεση ήταν απλές και γρήγορες ο τεραπέρατος νους μου ήταν πολύ γεμάτος από τις διάφορες υποχρεώσεις και τις εξίσου πάμπολες παγωμένες Μύθος και δεν συγκράτησα ποσότητες. Και ενώ μου υπόσχέθηκε ότι θα μου στείλει την συνταγή οσονούπω, μαζί με βίντεο ντοκουμέντα, όχι μόνο δεν κράτησε το λόγο του αλλά πέρασε τον ατελείωτο άσκοπο χρόνο του όχι βαρώντας μύγες αλλά κάνοντας απίστευτα μικροκαμωμένα, απαίσια γλυκά, φριχτά μαλλιαρά και με ακόμα πιο απάισιες μακριές βλεφαρίδες....μανωλάκια!!! 2 το σύνολο μέχρι στιγμής....

Τις προάλλες λοιπόν στο περιοδικό Living at Home, για καλή μου τύχη είχε ένα παρόμοιο γλυκό-παγωτό  και φαινόταν τόσο λαχταριστο και όμορφο που δεν εχασα χρόνο και μπήκα αμέσως στην κουζίνα. Για το αποτέλεσμα δεν έχω λόγια! Οι φρέσκες-κατεψυγμένες και καραμελώμένες φράουλες έδωσαν ένα υπέροχο άρωμα και γευση ενώ η τραγανή υφή και το βουτυρένιο άρωμα του μπισκότου έδενε απίστευτα με την κρεμώδης υφή του παγωτού. Φάε την σκόνη μου λοιπόν Ελ Χουρόν! (Και φιλιά στην οικογενεια.....). Εννοείται ότι μπορείτε να το κάνετε και με άλλα φρούτα όπως βατόμουρα, ροδάκινα, μάνγκο, καραμελώμένα μήλα, καραμελώμένους ξηρούς καρπούς, κομματάκια μαρέγκας κτλπ. Αφήστε τη φαντασία σας ελευθερη!

Η συνταγή (η υπέροχη η απίστευτη, η πεντανόστιμή, η σλουρπ σλουρπ)

Παρφέ με καραμελωμένες Φράουλες  σάντουιτς με φυστίκι Αιγίνης και σπιτικό μπισκότο

προσαρμοσμένη από το περιοδικό Living at Home

Για ένα μπωλ με διαστασεις 30χ30 περίπου

Μπισκότα βουτύρου (από την γιαγιά Elfriede)

160 γρ. βούτυρο παγωμένο σε κομματάκια

80 γρ. ζάχαρη

200 γρ αλευρι

40 γρ. κορν φλάουρ]

1 κρόκο αυγού

Βάλτε όλα τα υλικά στο κάδο του μίξερ και δουλέψτε τα μέχρι να επιτύχετε μια ομοιογενή ζύμη. Τυλίξτε την καλά με μμβράνη και βάλτ τη στο ψυγείο για τουλάχιστον 2 ώρες ή και αποβραδύς. Σε καλά αλευρωμένο πάγκο, ανοίξτε τη ζύμη με τον πλάστη σε πάχος 5 χιλιοστών και κόψτε την σε τετραγωνάκια με μέγεθος 5χ5 ή σε ορθογώνια με μέγεθος 6χ4 ή σε ότι άλλο σχημα θέλετε. Ψήστε τα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, στη προτελευτία σκάρα για περίπου 12 λεπτά. Βγάλτε τα και αφήστε τα να κρυώσουν. Γυλάξτε τα σε μπωλ καλά κλεισμενα. Τρώγονται ΚΑΙ σκέτα 5-5!!! Η ζυμη δεν θα πρέπει να μαλακώσει πολύ αν θέλετε να σας κόβοντια ευκολα. Είναι καλύτερα λοιπόν, αφού βάλτετε τη πρώτη λαμαρίνα, να βάλετε τη ζυμη για λίγο στο ψυγείο πριν συνεχίσετε με το δευτερο.

Για το παρφέ φράουλας

600 γρ. φράουλες πλυμένες και καθαρισμενες

120 γρ. ζάχαρη

400 ml κρέμα γάλακτος

6 κρόκους

100 γρ. ζάχαρη άχνη

ξύσμα από ένα μικρό λαιμ ή μισό λεμόνι

60 γρ. φυστίκι αιγίνης χοντροκομμένο

1/2 φυσική βανίλια

Βάζετε την ζάχαρη με μισό ποτήρι σε ένα μεγάλο τηγάνι και ανακατευετε καλά. Το βαζετε να βράσει και το αφήνετε μέχρι να εξατμιστεί το νερό και να αρχίσει η ζάχαρη να καραμελώνει, να αποκτάει δηλαδή ένα χρθσοκάστανο χρώμα. Αυτός - παρένθεση - είναι και ο πιο σίγουρος τρόπος για να κάνετε καραμέλα, εφόσον η ζλαχαρη καραμελώνει ομοιόμορφα. Σε όλο αυτό το διάστημα δεν ανακατευουμε καθόλου. Ότνα η ζάχαρη αποκ΄τησει το επιθυμητό χρωμα προσθέτουμε τις φράουλες τις οποίες έχουμε κόψιε σε κομμάτια. Ανακατευουμε και αφήνουμε να βράσουν εως ότου το ζουμί από τις φράουλες απόκτησει σιροπιαστή μορφή. Αφαιρούμε από τη φωτιά και τις πολτοποιούμε. Τις αφήνουμε στην άκρη να κρυωσουν καλά.

 

Σε μπεν μαρί βάζουμε τους κρόκους με την άχνη, τη βανίλια και το ξύσμα και ανακατευουμε συνεχώς σε σχημα 8 με μια σπάτουλα μέχρι οι κρόκοι να αποκτήσουν κρεμώδη υφή. Αυτό διαρκεί περίπου 5 λεπτά. Μην το παρακάνετε γιατί αντί για παρφέ θα χετε ομελέτα. Σιγουρευτείτε επίσης ότι το μπωλ στο οποίο θα εχετε τους κρόκους δεν ακουμπάει στο νερό. Μην περιμενετε να σφίξει το μείγμα εντελώς. Κρυώνοντας πήζει. περάστ το από λεπτη σίτα για να κρατήσει τυχόν βρασμένα κομμάτια αυγού ωστε να μην μυρίσε η κρέμα σας και βάλτε το σκευος επάνω σε ένα άλλο σκευος με κρύο νερό. Ανακατεψτε το μέχρι να κρυώσει. Χτυπήστε τη κρέμα γάλακτος σε σφιχτή σαντιγύ. Ανακατέψτε αρχικά 200 γρ. από το κρυο πολτό φράουλας με την κρέμα και προσθέστε κατοπιν την σαντιγή. Καλύψτε ένα τάπερ ή πυρέχ με τις διαστάσεις που προανεφέθηκαν, με μεβράνη και στρώστε μια σειρά από μπισκότα Απλώστε την κρέμα και προσθεστε πάνω από αυτή τον υπόλοιπο πολτο φράουλας και το φυστικι. με ένα πιρουνι ανακατεψτε ελαφρά την επιφανεια ώστε ο πολτό και το φυστίκι να εισχωρησουν στην κρέμα και να κάνουν κύματα. Περάστε την επιφάνεια με μια σπάτουλα να λειάνει. Τοποθετήστε κατά τον ίδιο τρόπο τα υπόλοιπα μπισκότα, σκεπάστε με μεβρανη και τοποθετήστε το παρφέ για τουλάχιστον 3 ώρες στην κατάψυξη. Βγάλτε το από την κατάψυξη, εαν το είχατε παραπάνω από 3 ώρες, αφήστε το περιπου 15΄λεπτά να μαλακώσει. Κόψτε το σε κομμάτια σλυμφωνα με τα μπισκότα και σερβιρετε το ή ακόμα καλύτερα....φατε το μονοι σας!

Επειδή εμείς φάγαμε τα μισά και παραπάνω μπισκότα σκέτα και κυρίως κρυφά από μένα, αναγκάστηκα να κάνω το παρφέ σε μικτότερο τάπερ και ένα μερος της κρέμας να την καταψύξω σκέτη.. Την άλλη μέρα όμως έψησα πάλι μερικλα, οπότε έκοψα το σκέτο παρφέ σε κομμάτια και το σέρβιρα με τα μπισκότα. Τόσο απλά.

Αυτά.

Μία διαφορετική εκδοχή της Lemon Pie με τηγανητές φράουλες και Ζαμπαγιόν πορτοκαλιού (sabayon)

 

Ξεφυλίζοντας τις προάλλες το περιοδικό La cucina Italiana στο Σ/Μ της γειτονιάς έπεσε το μάτι μου σε μια συνταγή για λεμονόπιτα φτιαγμένη όχι με 1 οκά βούτυρο, όπως αυτές που ξέραμε μέχρι τώρα, αλλά με νερό και κορνφλάουρ. Αποφάσισα λοιπόν να την κάνω μιας και η λεμονόπιτα α) είναι απο τα αγαπημένα μας γλυκά και θέλω να την τρώω χωρίς εκατομμύρια τύψεις και β) επειδή στις φωτογραφίες τουλάχιστον φαινόταν εξαιρετική. Αποφάσισα όμως να κάνω ορισμένες αλλαγές. Η πρώτη θα ήταν να την κάνω χωρίς μαρέγγα από πάνω και η δευτερη χωρίς λεμόνια αλλά με λαιμ.  Είχα ξανακάνει κάτι τέτοιο στο παρελθόν όπου αντικατέστησα τα λεμόνια με πορτοκάλια και μου είχε αρέσει πολύ. Ευτυχώς και με λαιμ ήταν εξίσου καλή. Τόσο που θα την ξανακάνω σε κάθε περίπτωση.

Vollständiges Album anzeigen

Η κρέμα έγινε φυσικά λίγο πιο σφιχτή από την κανονική με τις εκατομύρια χιλιάδες θερμίδες γι αυτό σκέφτομαι την επόμενη φορά να βάλω απλά λιγότερο κορν φλάουρ. Δεν την φάνηκε πάντως καθόλου ότι της έλειπε το βούτυρο...ίσως επειδή υπήρχε μπόλικο στην βάση. Στην θέση της Μαρέγγας αποφάσισα να κάνω τηγανητές φράουλες με σαμπαγιόν, μια ιδέα που πήρα επίσης από ένα περιοδικό το Living at Home. Η Χριστίνα είχε πάει την προηγούμενη με τις φίλες της στο διπλανό χωράφι και μαζέψαν αρκετές. Επειδή ήταν πολύ περισσότερες από αυτές που μπορούμε να καταναλώσουμε σε δύο ημέρες, κάποιες τις φάγαμε έτσι. κάποιες τις τηγάνησα και κάποιες πάλι τις έκανα τσιπς τα οποία και προσθέτω στα δημητριακά μας ή στα κεικ. Λεπτομέρειες γι αυτή τη διαδικασία σύντομα. Τα δύο γλυκά, ή μάλλον τρία ταιριάξαν απίθανα που σημαίνει ότι το καλοκαίρι τουλάχιστον θα τα κάνω σχεδόν πάντα σε αυτό το συνδιασμό. Φυσικά μπορούν να φτιαχτού και να φαγωθούν και ξεχωριστα. Ειδικά τις φράουλες με την σαμπαγιόν μπορώ να τις φανταστώ κάλλιστα και να σερβίρουν παγωτό  Την σαμπαγιόν επειδή  θα τρώγαν και οι μικρές μου προτίμησα να την κάνω  χωρις κρασί όπως συνιθίζεται αλλά με χυμό πορτοκαλιού

Τάρτα με λαιμ

1 δόση ζύμη μπριζέ αλλά με 150 γρ.  βούτυρο και 100 γρ.  ζάχαρη

Για την κρέμα με λαιμ

το ξύσμα και το χυμό από ένα λαιμ

250 γρ. νερό

75 γρ. κορν φλάουρ

200 γρ. ζάχαρη

5 κρόκοι

20 γρ. βούτυρο

150 γρ. κρέμα γάλακτος

 

Ετοιμάστε την ζύμη, βάλτε την στο ψυγελιο για τουλάχιστον 1 ώρα και κατόπιν στρώστε με αυτή μια φόρμα 28 εκκατοστών. Ψήστε την σε προθεερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 15 λεπτά. Κατόπιν βγάλτε την και αφήστ την να κρυώσει όση ώρα κάνετε την κρέμα.

Σε ένα κατσαρολάκι ανακατευετε την ζάχαρη, με το ξύσμα και την κρέμα γάλακτος και τα βάζετε να βράσουν. Σε ένα μπωλ χτυπάτε με το σύρμα τους κρόκους, προσθέτοντας σταδιακά το κορν φλάουρ το νερό και το χυμό απο λάιμ. Συνεχίζοντας το ανακάτεμα προσθλέστε την καυτη κρέμα γάλακτος. Γυρίστε το μείγμα σε ένα μπεν μαρί και ανακατέψτε μεχρι να αρχίσει να πήζει. Αφαιρέστ ετην από την φωτιά και προσθέστε το βούτυρο. Ανακατεψτε καλά να λιώσει και γεμίστε με αυτή την τάρτα. Ψήστε την στους 200 βαθμούς για περιπου 10 λεπτά.

Τα ασπράδια φυλάξτε τα στο ψυγείο για να κάνετε πχ Macarons ή και μια λαχταριστή Πάβλοβα.

 

Τηγανητές φράουλες με ζαμπαγιόν

Για την σαμπαγιόν πορτοκαλιού

70 γρ. ζάχαρη

3 κρόκους

2 κουταλάκια ξύσμα πορτοκαλιού

100 μλ άσπρο κρασί ή χυμό πορτοκαλιού

 

Ανακατεψτε καλά τους κρόκους με την ζάχαρη. Προσθέστε το κρασί και το ξύσμα και συνεχίστε το ανακτώμα επάνω σε μπεν μαρί με΄χρι να αποκτήσουν μαι κρεμώση υφή. Αφαιρέστε το σκευος απότο μπεν μαρί και βάλτε το επάνω σε ένα άλλό σκευος με παγωμένο νερό. Συνεχίστε το ανακτώμα μέχρι να κρυώσει ελαφρά.

Τηγανητές φράουλες

Για το κουρκούτι (τεμπούρα)

80 γρ. αλευρι

μια πρέζα αλάτι

2 κουταλάκια ζάχαρη

1 αυγό

1 κουταλάκι μπεικιν

1 κουταλιά λιωμένο βούτυρο

130 γρ. άσπρο κρασί ή χυμό πορτοκαλιού

 

500 γρ. φράουλες πλυμένες και στεγνωμένες

λάδι για τηγανισμα (κατά προτιμηση Ghee ή λάδι απο καρυδα)

 

Χτυπήστε το αυγό με την ζάχαρη και το αλάτι. Αναμείξτε το αλευρι με το μπεικιν και προσθέστε τα σταδιακά με το κρασί ή το χυμό ανακατευοντας συνεχώς με ένα συρμα. Αφήστε το μείγμα 10 λεπτά να σταθεί. Βάλτε το λάδι σε ελνα βαθύ κατσαρολάκι να κάψει. Είναι έτοιμο ότνα βυθίζοντας ενα ξυλάκι σχηματίζονται γύρω του φυσαλίδες. Πιάνοντας τις φράουλες απότο κοτσάνι, βουτήξτε τις στο κουρκούτι και μετά στο λάδι. Τηγανήστε τις για περίπου 2 λεπτά. Αφήστε τις επάνω σε αποροφητικό χαρτί να στραγγίξουν και σερβίρετε τις αμέσως με την ζαμπαγιόν.

Καλή απολαυση!

Υ.Γ. Προλογο σημερα, σαν από αυτούς που ξέρετε, δεν έχει, Είμαι ακόμη με κούτες σε όλο το σπίτι, χωρις σταθερό τηλέφωνο, χωρις ύπνο και με την μύξα μέχρι την φτέρνα.....

Μακαρονάδα με Γαρίδες και κάπαρη

-Μαμα πόσες φορές ακόμα θα πρέπει να κοιμηθούμε μέχρι να πάμε Ελλάδα;

-Ακόμα 2!!!

-Γιούπιιιιιιιιι!!!

Η χαρα της Χριστίνας αλλά και η δική μας απερίγραπτη! Επιτελους έφτασε ο καιρός να πακετάρουμε τις 25  βαλίτσες μας και τα 130 ζευγάρια παπούτσια μας-μου και να την κάνουμε για τα πάτρια εδάφη. Να χορτάσουν οι κοιλίτσες μας πεινιρλί από το σπιτικό, τα μάτια μας ελληνικά ξερά τοπία, τα ρουθούνια μας μυρωδιές από καφέ ελληνικό και κουλούρι σουσαμένιο, οι βαλίτσες μου ρούχα από το ΒSΒ και παπούτσια απο τον Τσακίρη μαλά! Καιρός λοιπόν να αδειάσω το ψυγείο μας μιας και θα λείπουμε 6 ολόκληρες εβδομάδες μπας και καταφέρω να κάνω και εκείνη την απόψυξη που λέγαμε! Πολλά δεν είχα. Κάτι γαρίδες στην κατάψυξη, μια μελιτζανα στην συντήρηση και μισό βαζάκι με μηλαράκια κάπαρης. Α και μισό μπουκάλι κόκκινο κρασί. Το άλλο μισό είχε σπρώξει κάτι ντέρτια προς τα κάτω! Μπορεί με την πρώτη ματια να μην φαίνονται πολλά σαν υλικά αλλά ήταν αρκετά για  να φτιάξουν την πιο γευστική σάλτσα μακαρονάδας που φαγα τώρα τελευταία! Για μακαρόνια δεν πήρα ότι και ότι αλλά τα από πολλους παρεξηγημένα, παραμελημένα και στην άκρη αφημένα,για παστιτσιο μακαρόνια.Γιατι το λέω αυτό; Μα… γιατί ουδέποτε το έχω συναντήσει κάπου αλλού παρά μόνο ….στο παστίτσιο. Και είναι κρίμα διότι μπορεί να ετοιμαστεί με χίλιους δύο τρόπους και να νοστιμέυσει  τα φαγητά σας αλλά και να τα ομορφύνει. Η μαμα μου συνόδευε τα συγκεκριμένα μακαρόνια παντα με κόκορα κρασάτο , ενώ εγώ τα χρησιμοποιώ για να κάνω γκρατέν, ή ογκρατέν όπως λέγεται στην Ελλάδα, αλλά και διάφορα άλλα φαγητά όπως μακαρονάδα με ψητά λαχανικά η και το φαγητάκι που θα σας δώσω σήμερα!

 

Πάμε;

 

Μακαροναδα με γαρίδες και κάπαρη

 

300 γρ. γαρίδες καθαρισμένες

1/2 μελιτζάνα τριμμένη

400 γρ. ντοματάκια (κονσέρβα)

1 μεγάλη κόκκινη πιπεριά σε κυβάκια

1/2 χούφτα ελιές μαύρες χωρίς κουκούτσια κομμένες στα 4

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

6 σκελίδες σκόρδο λιωμένες

150 μλ κρασί κόκκινο ξηρό

μια πρέζα πάπρικα

μια πρέζα τσίλι

μια μικρή φλούδα  κανέλλα

1 γαρύφαλλο

1 μπαχάρι

1 κουταλάκι ζάχαρη

αλάτι, πιπέρι

4 κουταλιές ελαιόλαδο

1/2 ματσάκι μαιντανό ψιλοκομμένο

λίγη ρίγανη

10 μηλαράκια κάπαρης

1 κουταλιά τοματοπελτέ

 

κεφαλοτύρι

1 πακέτο χοντρα μακαρόνια

 

Σαν πρώτο κάνουμε τις μελιτζάνες. Και αυτό διότι οι ελληνικες μελιτζάνες που διατείθεντε στο εμπόριο έχουν πολλά σπόρια και  θέλουν συνήθως ξεπίκρισμα. Κόβουμε λοιπόν την μελιτζάνα στα 4 και την βάζουμε σε μπόλικο αλατόνερο να ξεπικρίσει. Έτσι τις ξεπικρίζει η μάνα μου δηλαδή. Κατόπιν τις ξεπλένουμε με μπόλικο νερό και τις σκουπίζουμε καλά. Εγω εδώ ουδέποτε χρειάστηκε να ξεπικρίσω μελιτζάνα. Βάζουμε το ελαιόλαδο να κάψει και καβουρδίζουμε αρχικά τις γαρίδες για 2 με 3 λεπτά. Τις αφαιρούμε από το τηγάνι και προσθετουμε το κρεμμύδι με την πιπεριά.Καβουρδίζουμε μέχρι το κρεμμύδι να πανιάσει και προσθέτουμε την τριμμένη μελιτζάνα, τον τοματοπελτέ και το λιωμενο σκόρδο. Καβουρδίζουμε για μερικά λεπτά και σβήνουμε με το κρασί. Βράζουμε μεχρι να εξατμιστεί. Προσθέτουμε τα ντοματάκια, τις ελιές, την κάπαρη και τα μπαχαρικά και σιγοβράζουμε για 10 λεπτά περίπου. Στο τέλο προσθέτουμε και τον ψιλοκομμένο μαιντανό καθώς και τις γαρίδες. Σερβίρουμε με τα μακαρόνια  και με μπόλικο τριμμένο κεφαλοτύρι. Αν θέλετε παραπάνω ζουμί στην σάλτσα σας τότε προσθέστε λίγο από το νερό στο οποίο βράσατε τα μακαρόνια.

 

Ευκολάκι έτσι;

 

Η επόμενη συνταγή θα αργήσει λίγο μιας και μεθαυριο θα είμαι ΄ηδη στην μάμα πατρίδα. Εκει αν και εχουμε ιντερνετ δεν πολυμπαίνω. Π ροτιμώ να περνώ το χρόνο μου  τρώγοντας σουβλάκια και πίνοντας μπύρες…. Για τα μαγειρέματε είναι άλλοι υπεύθυνοι… παρόλλα αυτά όλο και κάτι θα βρω να σας γράψω… για το πως είναι ο καιρός πχ η πόσο ζεστή η θάλασσα…..

stay tune……..