Kiss me to the moon and bak(e)....

Αχ τι θα κάνω με εσάς. Με τίποτα δεν είστε ευχαριστημένες. Εγώ κοπιάζω εδώ να σας προσφέρω γνώσεις, να ξεχωρίστε από τις άλλες της σειράς, να μετουσιωθείτε σε ναιτζελες και εσέις οι αχάριστες μου ψάχνετε συνταγές για τσουρέκια απο τα σταυρού.  Σκύλες μαυρες!

Θα σας την κάνω τη χαρη. Όχι σημερα. Σήμερα πρεπει να σας πω για το γλυκό που φτιαξα για το ψημάδι μου, τη Σοφια.  Το επόμενο ποστ όμως θα είναι αφιερωμένο σε όλες αυτες τις πονεμένες ψυχές που επί χρόνια τώρα κοπιάζουν να βρουν το τελειο, φουσκωτό, τίγκα στη κλωστή τσουρέκι αλά τερκενλή. Και αντί αυτού εισπράτουν Τούβλα. Τι και αν έχω δώσει δύο συνταγές ήδη επι τούτου, εσεις συνεχίζετε να ψάχνετε. Δεν ξέρετε τι θέτε.

 Στην τούρτα της Σοφίας τώρα. Η σοφία δεν τρώει γλυκά. Εμείς όμως τρώμε. Με τη σέσουλα.  Οπότε έπρεπε να αρέσει πρωτιστως σε μας. Και στη γειτόνισα, γιατί εδω και δύο μήνες έχω ενα πιάτο της απο τα δικα τους γεννεθλια ακόμα, το οποίο και πρέπει να της επιστρεψω κάποια στιγμή. 

Μια τούρτα δεν είναι καθόλου έυκολη υπόθεση. Είναι πολλές οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν. Καταρχήν η υφη του παντεσπανιού. Θα είναι σφιχτό και σταθερό; θα είναι αφράτο και αναλαφρο; θα είναι σοκολατένιο;  θα είναι ίσως σε στυλ μπράουνις;  θα είναι του κουτιου το έτοιμο *συνωμοτικό κλεισιμο ματιού*; Ε λοιπόν, εάν δεν έχετε σκοπό να καλύψετε τη τούρτα με ζαχαρόπαστα, μην μπείτε καν στη διαδικασια να κάνετε ένα κεικ που θα θέλει ενα ποτήρι νερο με κάθε μπουκιά για να κατεβεί.

Αφού ξεκαθαρίσετε αυτό, περνάτε στη κρέμα. Μους; Γκαναζ; Τίγκα στο βούτυρο;  Σοκολατένια; Με φρούτα; Με τυρί κρέμα; με τυρί κρέμα και φρούτα; Πολλές οι επιλογές και εδώ. Και μετά η εμφάνιση. Της μόδας είναι πολύ οι ξεβράκωτες τύπου naked και τα drip cakes. Οι τούρτες σε νούμερα ή γράμματα όπως αυτή που κανα για τα γεννέθλια της Χριστίνας, ούτως ή άλλως. Οπότε εσέις που δεν το χετε με τη ζαχαρόπαστα είστε τυχερες.

Chocolate Strawberry cake

Για να κάνετε μια τούρτα ξεκινάτε μια-δύο μερες πιο πριν. Αγοραζετε σαν πρωτο τα υλικά και ξεκινάτε με τα παντεσπάνια . Αφού τα ψησετε και τα αφήσετε να κρύωσουν, τυλίξτε τα καλα με μεμβράνη και βάλτε τα αν θέλετε ακομα και στη καταψυξη. Στο ψυγείο θα είναι σε κάθε περίπτωση μια χαρά. Την άλλη μέρα κάντε τη κρέμα. Μη σκοτώνεστε να τα προλάβετε όλα την ίδια μέρα αν δεν σας λένε παρλιάρο ή χουντίνι και δεν έχετε 15 άτομα προσωπικο και άλλα τόσα για να σας πλένουν τα άπλυτα και να σας κάνουν αέρα και γίνεστε ψυχικά και σωματικά ράκος. Δεν κάνετε καλό ούτε σε σας ούτε στους γύρως σας που θα σας φαντάζονται με κομένο κεφάλι επί πίνακι. Ναιτζελες κορίτσια. Ναιτζελες.

Η συναρμολόγηση απο κει και περα είναι παιχνίδακι. Σα να ζωγραφιζετε. Στο στολισμό δε, αφήστε το πικάσο μέσα σας να οργιάσει!

Για τη τουρτα της Σοφίας επέλεξα σαν βάση ενα μείγμα για σοκολατένια μαφινς. Στο χρόνο ψησίματος είχα λίγο θέμα μέχρι να μου βγουν όπως τα ηθελα. Άλλο χρόνο εχει ενα μικρούτσικο τοσο δα μαφινάκι που είναι μια χαψιά και άλλο ενα ολοκληρο κεικ 20 εκκ. Το πρωτο παντεσπανι μου βγήκε κάπως στεγνό γιατί το παραεψησα. Ειχα δοκιμάσει να το ψησω στους 180 βαθμούς, όπως και τα μάφινς, με αποτελεσμα στη μεση να αργει να ψηθει. Και μεχρι να ψηθει στη μέση, το γύρω-γυρω είχε γινει στόκος.  Αυτό το βαλα στη μεση ώστε να μαλακώσει από την κρέμα πάνω-κάτω.   Στο δευτερο και στο τριτο χαμηλωσα τη θερμοκρασια ελάχιστα ωστε να ψηθεί πιο αργά . Σε καμια περίπτωση μην δοκιμάσετε παλιοτεμπελες να ψήσετε όλο το μείγμα με τη μία. θα χετε τη κατάρα μου! Θα σας φουσκώσει στα πλαινά, και στη μέση θα μείνει άψητο εις τους αιώνες των άπαντα. Εκτός και αν ο σκοπός σας ήταν ευθυς εξαρχης να φτιάξετε ένα αποτυχημένο λαβα κεικ. Που δεν το νομίζω. Οποτες.... 

Για την κρέμα επελεξα μια από τις πιο αγαπημενες μου γιατί μου ξυπνάει παιδικές αναμνήσεις μιας και θυμίζει αρκετά την κρέμα απο τα κις. Μμμμμμμ και αν δεν έφαγα απο τούτα! Τρεις σοκολάτες εφερνε όλες και όλες το μπακάλικο στο χωριο μου. Αυτή , τη λακτα και την ΙΟΝ Αμυγδάλου. Και οι τρεις αγαπημένες. Τα κις όμως είχαν πάντα μια ιδιαίτερη θέση στη καρδιά μου και στο στομάχι μου.

Κρέμα φράουλας λοιπόν η γέμιση, με Ιταλικη μαρέγγα και μπόλικο βούτυρο. Οι φράουλες εννοείται κατεψυγμένες γιατί τέτοιο καιρό οι φρέσκες έχουν το όνομα αλλά όχι τη χάρη.

Οταν τη φτιάξετε, αφήστε τη στο ψυγείο να κρυώσει όπως της αρμόζει και της πρέπει, παρτε μια πιρουνια, κλειστε τα ματια και απολαυστε. Αν δεν σας θυμίσει ωσονούπω την κρέμα της κις είστε φθονιάρες και διπρόσωπες.

Strawberry Meringue cake for my baby Girl Sophia ❤️ #italienmeringue #italianmeringuebuttercream #strawberrybuttercream #birthdaycake #secondbirthday

Ein Beitrag geteilt von Vasiliki Karyda (@theoriginalroyalcoconut) am Mär 18, 2018 um 3:24 PDT

Σοκολατένια Τούρτα με Κρέμας Φράουλας τύπου κις

Για το Παντεσπάνι

Για 1 φόρμα των 20 εκκ. ή 12 μάφινς (για τη τούρτα επί τρία)

100 γρ. αλευρι για όλες τις χρήσεις

40 γρ. κακαο κοσκινισμένο

3/4 κουταλάκι μπεικιν

1/2  κουταλάκι σόδα

μια πρέζα αλάτι

2 αυγά

200 γρ. ζάχαρη

80 μλ σπορέλαιο

120 μλ ξυνόγαλα ή γιαούρτι

1 βανίλια

Προθερμάνετε το φούρνο στους 175°C βαθμούς. Βουτυρώστε μια φόρμα 20 εκκατοστών καλα και καλύψτε το πάτο της με λαδόκολα. Κατα αυτό το τρόπο θα βγει και το κεικ σας πιο ευκολα. Αναμείξτε όλα τα στερεα υλικα, εκτός απο τη ζάχαρη, και κοσκινήστε τα.  Χτυπήστε τα αυγά με τη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψουν. Προσθέστε το λάδι και συνεχίστε το ανακατεμα. Προσθέστε εναλαξ τα στερεα υλικά με το ξυνόγαλα μέχρι να επιτύχετε μια ομοιογενή ζύμη. Μην το παρακάνετε εαν θέλετε ενα αφράτο αποτέλεσμα. Ψήστε για πέριπου 40 λεπτά. Μετά τα 35 λεπτά δοκιμάστε ήδη με μια οδοντογλυφίδα μήπως είναι ήδη έτοιμα. Κατα τον ίδιο τρόπο ετοιμάστε τα υπόλοιπα δύο.

Για την Κρέμα Φράουλας

6 ασπράδια απο μεγάλα αυγά

400 γρ. ζάχαρη

100 μλ περίπου νερό

250 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου και λίγο πιο παγωμένο

300 γρ. κατεψυγμένες φράουλες

Βάλτε τις φράουλες να σιγοβραζουν. δεν είναι απαραιτητο να ξεπαγώσουν πρώτα. Οταν μέινει το 1/3 της ποσοτητας πολτοποιήστε τις και περάστε τις απο μια λεπτη σίτα. Αφήστε τις να κρυώσουν εντελώς. Εγώτ ις ετοιμάζω απο το προηγούμενο βράδυ μαζί με τα παντεσπάνια και τις βάζω μετά στο ψυγείο.

Με τα ασπράδια και τη ζάχαρη φτιάχνουμε μια ιταλικη Μαρέγγα. Βάλτε τα ασπράδια στο κάδο του μίξερ με 50 γρ. ζάχαρη. Βάλτε την υπόλοιπη ζάχαρη με το νερό σε ενα κατσαρολάκι να βράζει. Με το που θα αρχισει να βράζει, ξεκινάτε με το χτύπημα της Μαρέγγας. Η ζάχαρη θα πρέπει να φτάσει στους 118 βαθμούς πριν προστεθεί στα χτυπημένα ασπράδια. Αυτό θα συμβέι σε χρόνο ντε-τε οπότε έχετε το νου σας. Απο τη στιγμή που θα αρχίσει η ζαχαρη να βραζει είναι ζήτημα 2-3 λεπτών μέχρι να ποιάσει τη ζητούμενη θερμοκρασία. Συνεχίζοντας το χτύπημα της μαρέγγας προσθέτετε το καυτό σιρόπι. Συνεχιζετε το χτυπημα μέχρι η μαρέγγα να κρυώσει εντελώς. Αυτό μπορεί να πάρει εως και μισή ώρα. Όταν κρυώσει και γίνει μπούζι, και συνεχίζοντας το χτύπημα πάντα, προσθέστε το βούτυρο κομματάκι-κομματάκι. Εαν είστε ανυπομονες και δεν αφήσετε τη Μαρεγγα να κρυώσει πριν προσθέστε το βούτυρο, στο τέλος θα έχετε μια σούπα. Υπομονή λοιπόν. Το ίδιο θα συμβεί εάν το βούτυρο παραείναι μαλακό πριν το προσθεσετε στη μαρέγγα. Στο τέλος προσθέστε τη σάλτσα φράουλας και συνεχιστε το χτύπημα μέχρι να επιτυχετε μια λεία κρέμα. Εαν παρόλλα αυτα η κρέμα δεν είναι αρκετά σφιχτή, καλύψτε τη με μεμβράνη και βάλτε τη στο ψυγείο για λίγο. Μετά από αυτό θα είναι έτοιμη για όλα. 

 Αλειψτε το καθε παντεσπανι με μπολικη κρέμα και συναρμολογείστε. Στολίστε με φρούτα, λουλούδια ή ότι άλλο τραβάει η καρδια σας.

Αυτά. Επανέρχομαι λείαν συντόμως με κολοκυθάκια οριένταλ- είναι και η εποχή τους-  πράσινη μακαρονάδα με μια ακαταμάχητη πέστο καρυδιού, και φυσικά την απόλυτη μούλτιταλεντεντ συνταγή για τσουρεκι, Burger Buns και άλλα πολλά. 

Τάρτα με ανθότυρο, μοτσαρέλα και καραμελωμένα σύκα

Λοιπόν, έτσι όπως πάω, την κρεατόσουπα θα την φάει η μάυρη η μαρμάγκα. Αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Την συγκεκριμένη τάρτα ήθελα να την ανεβάσω εδώ και καιρό αλλά πάντα το ανέβαλα. Σαν την κρεατόσουπα ένα πράμα. Ας βιαστούμε λοιπόν πριν τελειώσουν τα σύκα και την φάτε χωρίς... αν και είμαι σίγουρη ότι θα ταιριάζει καταπληκτικά και με κυδώνι! Ω είπα κυδωνι και θυμήθηκα μια άλλη καταπληκτική συνταγή που πρέπει να ανεβάσω το συντομότερο... Αλλά γι αυτή έχουμε καιρό. Τώρα προέχει αυτή εδώ με τα σύκα. Γρήγορα λοιπόν στο μανάβη ή στη συκιά του γείτονα πριν τελειώσουν εντελώς και καταχωνιάσετε τη συνταγή σε κανένα συρτάρι όπου η δεν θα την ξαναβρείτε ποτές, ή που θα την βρείτε όταν θα ψάχνετε για προσάναμα.

Τη συγκεκριμένη συνταγή όπως και αρκετές άλλεςπου έχω ανεβάσει κατα καιρούς τη βρήκα στο Τευχος Αυγούστου του περιοδικού Food&Travel το οποίο και θεωρώ καταπληκτικό!   Αν και τα υλικά της από μόνα τους δεν αποτελουν τίποτα το ιδιαίτερο, εφόσον ούτε το ανθότυρο, αλλά ούτε και η μοτσαρέλλα έχουν κάποια ιδιαίτερη γευση, ο συνδιασμός μεταξύ τους αλλά και αυτού μετά με τα σύκα, είναι καταπληκτικός.Βασική προυπόθεση φυσικά να σας αρέσουν οι τολμηροί συνδιασμοί. Και τα ....γλυκανάλατα... Και να χετε σύκα.

Ξεκινώντας να φτιάξω τη συνταγή συνάντησα το εξής πρόβλημα. Έλεγε απλά 375 γρ. ζύμη μπριζε αλλά δεν επεξηγούσε πως θα την κάνουμε και με τι ποσότητες υλικών. Αποφάσισα λοιπόν  να χρησιμοποιήσω  μια ζύμη που είχα κάνει και παλιότερα, στην τάρτα με τα σέσκουλα, την οποία και είχα βρει τότε πεντανόστιμη. Έβγαινε βέβαια παραπάνω από 375 αλλά αυτό στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν πειραζε και πολύ. Αυτή τη φορά  απλά άλαξα λίγο τον τρόπο παρασκευής της. Έτσι αντί για κρέμα γάλακτος χρησιμοποίησα κανονικό γάλα ενώ την ποσότητα του αλατιού την ανέβασα στο 1 κουταλάκι. Επίσης αφού την άπλωσα στην φόρμα την έβαλα στην κατάψυκη για περίπου 10 λεπτά μια τεχνική την οποία είχα εφαρμόσει και στην Τάρτα με καρπούζι και είχα ενθουσιαστεί με την υφή της ζυμης αφού ψήθηκε και μετά. Πιστευω ότι κατα αυτό τρόπο η ζύμη παραμένει τριφτή και δεν υπάρχει φόβος να πέσει ή γενικά να αποτύχει.

Αν και την τάρτα την φάγαμε σκέτη, την επόμενη φορά θα φροντίσω να την συνοδέψω με μια σαλάτα με ένα ντρέσινγ επίσης γλυκανάλατο όπως αυτό με το μέλι. Πιστευω ότι θα της ταίριαζε πολύ κάτι δροσερό σαν συνοδευτικό. Εννοείται ότι η συνταγή αλάχτηκε και προσαρμόστηκε στα γούστα μας.

Τάρτα με ανθότυρο, μοτσαρέλα και καραμελωμένα σύκα

Μία δόση  ζύμη για τάρτες σαν αυτή εδώ

250 γρ. μοτσαρέλλα

250 γρ. ανθότυρο

2 αυγά μεγάλα

1 κουταλάκι αλάτι

φρεσκοτριμμένο πιπέρι

 

6 ώριμα σύκα πλυμένα και στεγνωμένα

1 κουταλιά καστανή ζάχαρη

Βούτυρο για το άλειμα της φόρμας

 

Κάντε την ζύμη σύμφωνα με τις οδηγίες , τυλίξτε τη σε μεβράνη και βάλτε την για περιπου 50 λεπτά στο ψυγείο.

Για τη γέμιση, χτυπήστε τα αυγά με το σύρμα και συνεχίζοντας το χτύπημα προσθέστε το ανθότυρο καθως και την μοτσαρέλα την οποία και έχετε τρίψει στον τρίφτη. Αλατοπιπερώστε και αήστε το στην άκρη. Κόψτε τα σύκα στα 4 και πασπαλίστε τα με την ζάχαρη. Ανάψτε το φούρνο στους 200 βαθμούς, τοποθετήστε τα σύκα σε μια λαμαρίνα με την κομμένη πλευρά προς το πάνω και ψήστε τα για πέριπου 10 λεπτά. Βγάλτε τα απότο φούρνο και αφήστε τα επίσης στην άκρη. Αλείψτε με βούτυρο μια φόρμα πέριπου 26 εκκατοστώς η 6 μικρά φορμάκια. Ανοίξτε τη ζύμη σε αλευρωμένη επιφάνεια σε φύλλο με διάμετρο περίπου 32 εκκατοστα (26 εκκ. για την φόρμα συν περίπου 6 για το ύψος) και καλυψτε με αυτή την φόρμα. Τρυπήστε το πάτο με ενα πιρούνι πολλές φορές και βάλτε τη στη κατάψυξη για πέριπου 10 λεπτά. Γεμίστε την τάρτα με το μείγμα ανθότυρου-μοτσαρέλας-αυγών και ψήστε τη στη προτελευταία σκάλα για περίπου 20 λεπτά. Κατόπιν χαμηλώστε τη θερμοκρασία στους 180 βαθμούς και ψήστε τη άλλα 20 λεπτά. Στα τελευταία 5 λεπτά μοιράστε στην επιφάνεια και τα σύκα. Τρώγεται ζεστή και κρύα!

Παντζαροσαλάτα με σταφύλια, καρύδια και ντρέσινγκ από σμέουρα

 

 Αν και σήμερα έιχε κανονικά σειρά η κρεατόσουπα, την ανεβαλα και πάλι για να σας δώσω μια συνταγή για μια υπέροχη σαλάτα με πατζάρια πριν περάσει εντελώς η εποχή τους όπως έχω πάθει με πολλές άλλες συνταγές. Την αρχική συνταγή την έχω από ένα περιοδικό, το Food&Travel αν δεν απατώμαι, χωρίς όμως να είμαι εντελώς σίγουρη μιας και την κάνω εδώ και κάμποσα χρόνια.  Αν και την πατζαροσαλάτα ή τα πατζάρια γενικά τα τρώμε το ίδιο ευχάριστα ακόμα και σκέτα, αυτή παραμένει παρόλλα αυτά η αγαπημένη μου εκδοχή. Στο πατρικό μου από ότι θυμάμαι τα βράζαμε μέχρι να μαλακώσουν, ζεματάγαμε και τα φύλλα και τα περιχύναμε όλα μαζί λάδι και ξύδι ή λεμόνι. Αργότερα , στην Γερμανία, στις πρώτες μου γαστρονομικές εξερευνήσεις και ξεφυλλίζοντας ένα ξεχασμένο από την πρώην βιβλίο της Βέφας, προστέθηκε και το ντρέσινγκ από  γιαούρτι και σκόρδο . Οι πειραματισμοί μου με το συγκεκριμένο λαχανικό φτάσαν μέχρι εκεί. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια ακόμη ώστε να συνηθίσει και να εξοικειωθεί ο ουρανίσκος μου σε άλλου είδους γευσεις ώστε να γίνω πιο παράτολμη. Τότε ήμουν ακόμη αυτό που λένε οι γερμανοί "ότι δεν ξέρει ο χωριάτης δεν το τρώει".

 Αυτή η σαλάτα πιστευω συνδιάζει όλα αυτά τα υλικά που είναι απαραίτητα ώστε η πατζαροσαλάτα να γίνει πιο....socially acceptable. Έχει σταφύλια,τα οποία δίνουν μια πιο δροσερή νότα, έχει καρύδια ώστε η υφή της σαλάτας να μην είναι βαρετή , έχει χρένο για μια πιο πικάντικη νότα και έχει και ένα υπέροχο γλυκόξινο και φρουτώδη  ντρέσσινγk από σμέουρα, το οποίο καλύπτει την ελαφριά χωματένια γευση του πατζαριού, εξαιτίας της οποίας πολλοί το αντιπαθούν. . Με λίγα λόγια αυτή η σαλάτα είναι μοναδική τόσο σε γευση όσο και σε αρώματα αλλά και, γιατί όχι, και σε εμφάνιση προσφέροντας κατα αυτό το τρόπο μια πολύ καλή εναλακτική λύση σε χειμωνιάτικες σαλάτες αντί του τετριμμένου λάχανου ή της ρόκας. Επίσης να πω ότι αυτό που δεν ήξερα και έμαθα διαβάζοντας αυτή τη συνταγή, είναι ότι τα πατζάρια μπορούν να φαγωθούν και ωμά. Και ότι επίσης δεν κάνει να καταναλώνονται από άτομα που έχουν ενοχλήσεις στα νεφρά εξαιτίας των οξαλικών ανιόντων που περιέχουν. Προσοχή λοιπόν και με μέτρο.

Η συνταγή

Πατζαροσαλάτα με σταφύλια, καρύδια και Dressing από σμέουρα

Περίπου 800 γρ. πατζάρια

μια χούφτα σταφύλια άσπρα χωρίς κουκούτσια (πχ. σουλτανίνα)

μισό ματσάκι μαιντανό

3 κουταλιές καρύδια

Για το ντρέσινγκ

1 1/2 κουταλιές μαρμελάδας από σμέουρα

6 κουταλιές καρυδέλαιο

2 κουταλιές μουστάρδα κατά προτίμηση Dijon

2 κουταλιές ξύδι μπαλσάμικο

αλάτι

Προεραιτικά Χρένο  ή χραίνα (Horseradish)

 Ξεφλουδίστε τα πατζάρια και κόψτε τα σε ζυλιέν, ή σε πολύ λεπτές φέτες. (Το αν θα τα βράσετε ή θα τα φάτε ωμά το αφήνω στην επιλογή σας. Εγώ το έχω κάνει και με στις δύο εκδοχές του και πέρα από την υφή που στα βρασμενα είανι πιο μαλακή, στην γευση δεν έχω καταλάβει κάποια διαφορά.) Χτυπήστε όλα τα υλικά του Ντρέσινγ μαζί προσθέτοντας το λάδι λίγο λίγο μέχρινα αποκτησει μαι κρεμώδη υφή. Αναμέιξτε το ντρέσσινγκ με τα πατζάρια (με τα χεράκια σας καλύτερα) και βάλτε τα στο ψυγείο για να τραβήξουν (πέριπου μισή ώρα).

Ψιλοκόψτε το μαιντανό, κόψτε τα σταφύλια στην μέση και καβουρδίστε τα καρύδια σε ένα τηγάνι χωρίς λάδι. Χοντροκόψτε τα και προσθέστε τα μαζί με τα προηγούμενα υλικά στην πατζαροσαλάτα. Αλατοπιπερώστε, ανακατέψτε ελαφρά με τα χεράκι σας και σερβίρετε.

Καλή όρεξη!!

Φθινοπωρινή Σαλάτα με Ρόδι και αβοκάντο και ένα δωράκι

 

Από τότε που πάει η Χριστίνα σχολείο , έχουμε αλάξει κάπως τις διατροφικές μας συνηθειες. Έχουμε την τύχη το σχολείο της να πάιρνει μέρος σε ένα καινούργιο προτζεκτ με θέμα την υγιεινή διατροφή με αποτέλεσμα να τους σερβρίρουν πρωινό, μεσημεριανό και κολατσιό δωρεάν και μάλιστα φρεσκομαγειρεμένα. Και επειδη το ίδιο ακριβως γινεται και στο σταθμο της Εμμέλειας, το μαγείρεμα στο σπίτι, τις καθημερινές πάντα, περιτευει. Που σημαίνει ότι έχω πλέον περισσότερο χρόνο να ασχοληθώ με τα παιδιά αλλά και μεγαλύτερη ελευθερία στο τι θα μαγειρεψω για μένα και τον Νίκο. Επειδη όμως πάει αργά συνήθως μέχρι να ξεμπλέξουμε από τις υποχρεώσεις μας και επειδή έχουμε φάει ήδη μια φορά κατά την διάρκεια της ημέρας, το βράδυ μας αρκεί κάτι ελαφρύ ίσα ίσα για να χουμε μια δικαιολογία να καθήσουμε στο τραπέζι με ένα ποτήρι κρασί ή μια παγωμένη μπύρα.

Η παρακάτω σαλάτα είναι από τις πιο αγαπημένες μου αυτό το καιρό. Το ρόδια αφθονούν στην αγορα, ακόμα και εδώ, τα γκρειπφρουτ είναι φρέσκα, και όχι ψυγειου, και ο καιρός δεν είναι τόσο κρύος ώστε να απαιτεί κάτι πιο ζεστό . Δεν είναι μόνο η γευση που με έκανε  να ερωτευτώ αυτή τη σαλάτα, ούτε τα εντελώς παράτερα συστατικά της καθώς και οι συνεχέις εναλλαγές των γευσεων από γλυκό, σε πικρό, μετά σε πικάντικο, μετά ξυνό και μετά πάλι γλυκό...., είναι και τα χρώματα της που σου φτιάχνουν την διάθεση, σου ανοίγουν την όρεξη, σου ομορφαίνουν το τραπέζι. Η πρώτη πιρουνιά θα σας ξενίσει, ή δευτερη θα σας ξαφνιάσει, η τρίτη θα σας ευχαριστήσει και η τέταρτη θα σας εθίσει...

Σερβίρετε την σκέτη, σαν πρώτο, σαν συνεδευτικό σε κρέας, κατα προτίμηση με αρνάκι ψητό, σαν επίδόρπιο με διάφορα τυριά. Η επιλογή είναι δική σας.

 

Φθινοπωρινή σαλάτα με ρόδι και αβοκάντο

1 ρόδι

2 αβοκάντο

2 γκρειπφρουτ

μερικά φύλλα βασιλικου

 

Για το ντρέσσινγκ

3 κουταλιές κόκκινο ξύδι ή ξύδι από ρόδι

4 κουταλιές ελαιόλαδο

1/2 κουταλάκι μουστάρδα

1 κουταλιά σιρόπι ροδιού (βλέπε παρακάτω)

 

Αν τα αβοκάντο σας είναι ακόμα άγουρα, τυλιξτε τα σε μια εφημεριδα ή βάλτε τα σε μαι χαρτοσακούλα μαζί με 1 μήλο και φυλάξτε τα για 1-2 μέρες σε ενα σκοτεινό μέρος.

Κόψτε τα αβοκάντο σε φέτες και φιλετάρετε τα γκρειπφρουτ. Βάλτε τα μαζί με τα σπόρια ροδιού σε ένα μπωλ και ανακατέψτε τα καλά. Χτυπήστε όλα τα υλικά του ντρέσινγκ και περιχύστε με αυτά την σαλάτα. Αφηστε τη να τραβήξει για 5-10 λεπτά. Πασπαλίστε τη με τον κομμένο αλλά όχι ψιλοκομμένο βασιλικο, ανακατέψτε την, σερβίρετε και απολαμβανετε.

Σιρόπι ροδιού

250 μλ χυμό από ρόδι

3 κουταλιές ζάχαρη

1 κουταλιά χυμό λεμονιού

βάλτε όλα τα υλικά να βράσουν μέχρι να αποκτήσουν μια σιροπιαστή μορφή. Φυλάξτε το σε μπουκάλια η βαζάκια και διατηρήστε το σε μέρος σκιερό. Βάλτε το σε κρέμες, σαλάτες, αλειψτε τα ψητά σας για να αποκτήσουν ένα ιδιαίτερο άρωμα και γευση.

Και τώρα στο δωράκι. Στη΄συγκερκιμένη σαλάτα βάζω πάντα ξύδι από ρόδι μιας και η γευση του αλλά και το άρωμα του είναι ανεπανάληπτο. Φυσικά δεν το φτιάχνω εγώ αλλά το αγοράζω απο το αγαπημένο μου κατάστημα, το OIL&VINEGAR, και από ότι ξέρω είναι χειροποιήτα. καλά δεν βάζω και το χέρι μου στην φωτιά....Δεν έχουν όμως μόνο ξύδι απο ρόδι, αλλά και από φράουλα, από βατόμουρο, από σύκο, από χουρμάδες, από Marc de champagne, και άλλα πολλά. Επειδή ειναι πραγματικά εκπληκτικά θα ήθελα να χαρίσω σε έναν απο εσάς μια συσκευασία δώρου με 4 τέτοια μπουκαλάκια ξύδι. Αφήστε λοιπόν το σχόλιο σας και ποιος ξέρει.... η κλήρωση θα γίνει με την βοήθεια του Random.org.... Μπορείτε να αφήνετε σχόλια μέχρι την επόμενη ανάρτηση μου η οποία σας προειδοποιώ ότι δεν θα αργήσει... είναι να μην πάρω φόρα!!!! Λαδώματα παντός τύπου δεκτά......

Θαθ φιλώ...