Η παρακάτω συνταγή προέκυψε τυχαία. Και όμως είναι τόσο φανταστική που θα μπορούσε να οφείλει την υπαρξη της σε μια σειρά δοκιμών, σε ένα βιβλίο μαγειρικής ή ακόμα καλύτερα σε ένα ακόμα πιο φανταστικό μάγειρα όπως ο David Lebovitz πχ. Για να σας λύσω την απορία η ύπαρξη αυτού του γλυκού ή της ιδέας μάλλον, οφείλεται στην συνάδελφο μου. η οποία δεν είναι σεφ, δεν ειναι ζαχαροπλάστρια, δεν ειναι καν προκομμένη μαγείρισα. Αλλά έπρεπε να κάνει ενα γλυκό. Και το έκανε. Και το έκαψε. Για την ακρίβεια το κόλησε στις αντιστασεις του φούρνου της. Δύο είναι οι λύσεις λοιπόν σε μια τέτοια περίπτωση. Η το πετάς, πετώντας ταυτοχρονα στα σκουπίδια, υλικά και χαμένο χρόνο, ή του αλάζεις τα φώτα. Άυτό κάναμε και εμείς. Του αλάξαμε τα φώτα, την όψη, την γευση, το πεπρωμένο του...Δηλαδή τον κουβά. Ειλκρινά δεν έχω λόγια για το αποτέλεσμα. Και λυπάμαι πολύ που οι φωτογραφίες δεν ειναι αντάξιες της εμφάνισης του και της γευσης του. Δυστυχώς με την μουνταμάρα που επικρατεί εδώ και κάμποσο καιρό, δεν έχω και πολλές επιλογές. Προσπάθησα όμως. Και υπόσχομαι να επανορθώσω με την πρώτη ευκαιρια που θα ξαναβγάλει ήλιο.... κατα τον Μάρτη δηλαδή. Προς το παρόν θα πρέπει να με εμπιστευθείτε όταν σας λέω ότι αυτό είναι το καλύτερο τσιζκεικ που φάγατε ποτέ σας. Έβερ! Τι και αν έχει μια απλή βάση με μπισκότα και βούτυρο, αρωματική, γλυκειά και τραγανή . Τι και αν η βελούδινη και αφράτη υφή της κρέμας δεν είναι παρά μόνο τυρί κρέμα και ασπρη σοκολάτα. Τι και αν η γλυκειά, μεταξένια και εθιστική σάλτσα του δεν ειναι παρά μια απλή συνευρεση απο ζάχαρη και βούτυρο. Ο συνδιασμός είναι αυτός που κάνει την διαφορά. Εδώ τουλάχιστον.
Αν και η συνάδελφος μου έκανε ενα εντελώς απλό τσιζκεικ, στυλ κεζεκουχεν εγώ όταν το ξανάφτιαξα, ακολούθησα ένα διαφορετικό δρόμο. Όσον αφορά στο κυρίως μέρος του δηλαδή. Εντάξει το παραδέχομαι, η ιδέα δεν ήταν εντελώς δική μου. Ένα παρόμοιο γλυκό είχα ξαναδεί στο βιβλίο Ray's Boathouse: Seafood Secrets of the Pacific Northwest πριν απο μερικά χρόνια αλλά τι σημασία έχει τώρα αυτό.... Απο εκεί, παρεπιμπτόντως είχα δανειστεί και την ιδέα για το Νew York Cheesecake που είχα κάνει πριν απο μερικά χρόνια. Με μερικές αλλαγές εννοείται. Τότε και τώρα. Καταρχήν διάλεξα την αρχική συνταγή του βιβλίου για την βάση. Εν μέρη δηλαδή. Η αρχική ήθελε κράκερς κάτι που εγώ δυσκολευτηκα να βρω οπότε και τα αντικατέστησα με απλά μπισκότα βουτύρου. Αυτό είχε σαν συνέπεια η ποσότητα του βουτύρου που αναφερόταν στην αρχική συνταγή να μην είναι επαρκής ώστε να νοτίσει όλο το μπισκότο. Οπότε την άυξησα. Άλλωστε όπως λέει και η Julie στο julie&Julia you can never have too much Butter :)) Η κρέμα αυτή τη φορά έγινε χωρίς μασκαρπόνε και κορν φλάουρ γιατί ήθελα κάτι το διαφορετικό. Στο τόπινγκ προτίμησα να παραμείνω πιστή στην σάλτσα καραμέλας που κάνω εδώ και χρόνια. Αφού πρώτα δοκίμασα αυτή του βιβλίου. Δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που φανταζόμουν. Συγκεκριμένα η σάλτσα του βιβλίου έχει μια τεράστια ποσότητα κρέμα γάλακτος, κάπου μισό λιτρο, και το τελικό αποτέλεσμα αυτής θύμιζε περισσότερο λασπόνερο παρά καραμέλα. Ίσως να έφταιγε όντως η ποσότητα της κρέμας γάλακτος, ίσως και η σειρα με την οποία μπαίναν τα υλικά στην κατσαρόλα, δηλάδη π΄ρωτα η κρέμα γάλακτος και μετά το βούτυρο. Έχω την εντύπωση ότι όταν γίνει αντιστροφα, δηλαδή μπει πρώτα το βούτυρο στην καραμελωμένη ζάχαρη, γίνεται πιο αρωματική και το καστανό χρώμα πιο έντονο χωρίς να πικρίσει ή να καεί. Και είχαα, ευτυχώς δίκιο. Το αποτελεσμα δεν περιγράφεται με λόγια. Η καραμέλα είχε ακριβως την σωστή πυκνότητα, το σωστό άρωμα και το ακόμα πιο σωστό χρώμα. Ακριβώς αυτό που ήθελα.
Caramel Cheesecake / Τσιζκεικ με σάλτσα καραμέλας
Για την βάση
280 γρ. θρυμματισμένα μπισκότα βουτυρου
130 γρ. λιωμένο βούτυρο
Αναμείξτε τα υλικά και στρώστε τα σε μία στρόγγυλη φόρμα με 26 εκκ. διάμετρο. Με τα 2/3 καλύψτε το πάτο και με το υπολοιπο καλύψτε τα πλαινά με υψος τρια εκκατοστα. Ψήστο το στους 180 βαθμούς για 10 λεπτά. Αφήστε το να κρυώσει εντελώς.
Για την κρέμα με άσπρη σοκολάτα
650 γρ. τυρί κρέμα
250 γρ. ζάχαρη
230 γρ. άσπρη σοκολάτα
170 γρ. κρέμα γάλακτος
5 αυγά
1 κουταλάκι βανίλια
μία πρέζα αλάτι
Ψιλοκόψτε την άσπρη κουβερτούρα. Βάλτε την κρέμα γαλακτος να ζεσταθεί και ρίξτε την στην κουβερτούρα ανακατευοντας συνεχώς. Αν χρεαστεί ξαναβάλτε το σκευος σε μπεν μαρί η σε πολύ χαμηλή φωτιά ώστε να λιώσει εντελώς. Χτυπήστε το τυρί με την ζάχαρη και την βανίλια μέχρι να αφρατέψουν και προσθέστε σταδιακά την λιωμένη κουβερτούρα. Ξύστε τα τοιχώματα του μίξερ και συνεχίζοντας το χτύπημα, προσθέστε ένα-ένα τα αυγά. Θα περιμένετ πρώτα να αφομοιωθεί το ένα και μετά θα προσθέτετε το επόμενο. Στο τέλος προσθέστε το αλάτι.
Αδειάστε την κρέμα στην βάση του μπισκότου και τοποθετήστε την φόρμα σε ένα μεγάλο ταψί. Βαλτε τόσο νερό, ώστε να καλύπτει το 1/3 της φορμας. Αν δεν είστε σίγουροι αν η φόρμα σας είναι στεγανή, καλύψτε την καλύτερα σφιχτά με αλουμινόχαρτο. Εγώ δυστυχως δεν έιχα με αποτέλεσμα να νοτίσει ελαφρά το μπισκότο. Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς για 1 ώρα. Χαμηλώστε στους 150 βαθμούς και ψήστε για άλλη μιάμιση ώρα. Αν προς το τέλος αρχίζει και ματρίζει απόπάνω, κατεβάστε το μια σκάρα πιο κάτω. Αφήστε το να κρυώσει εντελώς πριν το περιχύσετε με την σάλτα του.
Για την σάλτσα καραμέλας
220 γρ. ζάχαρη
80 γρ. βούτυρο
120 γρ. κρέμα γάλακτος
Βάλτε την ζάχαρη σε μια μεγάλη κατσαρόλα με βαρύ πάτο και αναμείξτε τη με μισό ποτήρι νερό. Ανακατεψτε καλά, σταματήστε να ανακατευετε και βάλτε την να βρασει. Όταν αρχίσει να χρυσίζει (αυτό μπορεί να πάρει και 15 λεπτά) προσθεστε σταδιακά το βούτυρο ανακατευοντας κάθε φορά συνεχώς. Στο τέλος πρσθέστε και την κρέμα. Αφήστε να πάρει μια βράση και αφαιρέστε τη απο την φωτιά. Όταν κρυώσει αρκετά, περιχύστε με αυτή το τσιζκεικ. Σε περιπτωση που αργήσετε να την χρησιμοποιησετε και σφίξει, ξαναζεστάνετε την ελαφρα. ΄
Κάντε μου μια χάρη. Σε μένα και στον εαυτό σας. Φτιάξτε το!