Wednesday, October 6, 2010

Μπουγιουρντί εις διπλούν

 Αν και δεν είχα σκοπό σήμερα να κάτσω στον υπολογιστή, πόσο μάλλον να μπω στην κουζίνα, τελικά και έκατσα και μαγείρεψα. Ε και ...έφαγα IMG_2358βεβαίως βεβαίως. Ο λόγος για όλη αυτή τη...... ταλαιπωρία είναι η δημόσια έκκληση που μου απηυθυνε χτές το βράδυ ο Αλέχανδρος στο ΦΒ να του φτιάξω μπουγιουρντι. Αν και δεν είμαι άτομο που κάνω χάρες, πόσο μάλλον σε άντρες, αυτή τη φορά είπα να νερώσω το κρασί μου και να του την κάνω. Η εταιρεία μου σκοπευει σύντομα να διώξει κόσμο και κοσμάκι και ποιος ξέρει... μπορεί να πάρει και μένα η μπόρα. Κάτι τέτοιες στιγμές λοιπόν φροντίζουμε να τα χουμε καλά με όλους γιατι μπορεί στο μέλλον να τους χρειαστεις. Ακούς Αλέξη;

Μπουγιουρντι λοιπόν σήμερα και η αλήθεια είναι ότι δεν μας κακοέπεσε καθόλου. Εμένα δηλαδή γιατί ο Νίκος δεν το πολυαγαπάει. Το μπουγιουρντί για όσους ακούν το όνομα για πρώτη φορά είναι ουσιαστικά η φέτα η ψητή με μια άντε δύο το πολύ παραλαγές. Πρόκειται για ένα καταπληκτικό μεζέ, προέλευση του οποιου είναι αν δεν απατώμαι η Βόρεια Ελλάδα. Τρώγεται σαφώς ζεστό, εφόσον πρέπει να ψηθει πρώτα και μπορει να συνοδέψει άνετα και το καλύτερο κρασί. Άσπρο πάντα εννοείται. Η προετοιμασία του καθώς και η παρασκευή του απλούστατη.

Επειδή όμως όπως προανάφερα ο Νίκος δεν το τρώει καθόλου, ενώ λατρευει τη φέτα, και επειδή θέλει πάντα τυρί με τα λαδερά και ειδικά με την φασολάδα, αποφάσισα να του κάνω μια διαφορετική εκδοχή της φέτας ψητής. Μια με ρικότα και λιαστές ντομάτες. Κάλλιστα μπορείτε να αντικαταστήσετε την ρικότα με ανθότυρο. Δυστυχώς εγω εδώ δεν βρίσκω ανθότυρο γι αυτό και δείχνω αυτή την προτίμηση στα ιταλικά προιόντα. Καπίσι;. Και οι δύο πάντως γίναν όνειρο. Πάμε τρεχάλα λοιπόν για τις συνταγές.

IMG_2361

Μπουγιουρντί

250 γρ. φέτα καλής ποιότητας

2 χοντρές φέτες ντομάτας

1 φέτα κασέρι τύπου γκούντα

3 κουταλιές ελαιόλαδο

μία πρέζα ρίγανη

μια πρέζα πάπρικα

λίγο τσίλι

1-2 πεπερόνι τουρσί ή και φρέσκα αν το λέει η ψυχούλα σας

αυτά.

 

προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Τοποθετειτε τη φέτα σε ένα πυρίμαχο σκευος ή και σε ένα  κομμάτι αλουμινόχαρτο και βάζετε με τη σειρά την ντομάτα, τα μπαχαρικά, το ελαιόλαδο, τα πεπερόνι και το κασέρι. Ψήνετε για περίπου 15-20 λεπτά. με το που τη βγάζετε από το φούρνο, με ένα κουταλάκι την βρέχετε με το λαδάκι της. Σερβίρετε με μπόλικο άσπρο ψωμάκι.

Ευκολο έτσι;

 IMG_2367 

Πάμε στο Ιταλικό μπουγιουρντί τώρα

Για τις λιαστές ντομάτες-φούρνου

500 γρ. ντοματίνια

1/2 Κούπα ελαιόλαδο

2 κουταλιές αλάτι χοντρό

Κόβετε τα ντοματάκια στην μέση και αφαιρείτε προσεκτικά τα σποράκια προσεχοντας να μην τραυματίσετε τη σάρκα. Τα απλώνετε σε μια λαμαρίνα, κατα προτίμηση επάνω σε μια λαδόκολα και πασπαλίζετε με χοντρό αλάτι. Τα στεγνώνετε για περίπου 3 ώρες, ανάλογα με το μεγεθος της ντομάτας, στους 100 βαθμούς. Η πόρτα του φούρνου θα πρέπει να είναι ελαφρά ανοιχτή. ώστε να φευγουν οι υδρατμοί. Μετά από μιαμιση ώρα γυρίστε τις ντομάτες και από την άλλη πλευρά. Αφήστε τις να κρυώσουν και βάλτε τες σε ένα βαζάκι με το ελαιόλαδο. Αφήστε τις να καθήσουν τουλάχιστον μια ημέρα πριν να τις χρησιμοποιήσετε στα φαγητά σας. Μην τις πασπαλίσετε πριν το ψήσιμο με διάφορα βότανα, βάλτε τα καλύτερα στο βαζάκι με το ελαιόλαδο.

IMG_2394

Ψητό ανθότυρο ( ή ρικότα) με λιαστές ντομάτες

500 γρ. ρικότα ή ανθότυρο

το χυμό από ένα λεμόνι

πάπρικα

τσίλι

λίγο ξύσμα λεμονιού

μισή χούφτα λιαστές ντομάτες

 

Ψιλοκόψτε τις ντομάτες και ανακατψτε τις με το ανθότυρο ή την ρικότα. Βάλτε το τυρί σε ένα τουλπάνι, δέστε το σφιχτά και στερεώστε το επάνω σε ενα σκευος έτσι ώστε να μην ακουμπάει το πατο. Εγώ χρησιμοποιήσα απλά ένα ψηλό τάπερ, και τοποθέτησα αριστερά και δεξιά δύο ξυλάκια. Πάνω σε αυτά τα ξυλάκια τοποθέτησα το κόμπο από το τουλπάνι. Εσείς φτιάξτε το όπως σας βολευει εσάς.

Βάλτε το τυρί στο ψυγείο και αφήστε το μέχρι την άλλη ημέρα για να στραγγίξει τα υγρά του. Την άλλη μέρα, βγάλτε το α΄πό το τουλπάνι και βάλτεε το σε ένα πυρίμαχο σκευος. περιχύστε το με 2 κουταλιές ελαιόλαδο από τις ντομάτες, πασπαλίστε το με λίγο αλάτι, πάπρικα και τσίλι και ψήστε το σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά. Όταν το βγάλετε από το φούρνο περιχύστε το με το χυμό λεμονιού και το ξύσμα, με τις ντομάτες και με μπόλικο ελαιόλαδο από τις ντομάτες. Σερβίρετε το επάνω σε φρυγανισμένο ψωμάκι, σε σκορδόψωμο, σε πίτα ή σε ότι άλλο αγαπάτε!

  IMG_2398 IMG_2400

Καλή όρεξη!!!

Tuesday, October 5, 2010

White chocolate Muffins με ολόκληρα λεμόνια

IMG_2104

Εδώ και μέρες με παρακαλάει η Χριστίνα να ξαναμπούμε μαζί στην κουζίνα. Η αλήθεια είναι ότι από που έχουμε την Εμμέλια τα ομαδικά μαγειρέματα με την χριστίνα έχουν μειωθεί εφόσον  έχει μειωθεί και ο χρόνος που μπορώ να της αφιερώσω. Και ειδικά από την στιγμή που άρχισε η Εμμέλια να μπουσουλάει και να ακολουθεί την Χριστίνα ακόμα και στην τουαλέτα, το τελευταίο που χρεάζομαι ειναι κάποιον να μου πειράζει την θερμοκρασία του φούρνου. Πολλές φορές λοιπόν αφήνω το μαγείρεμα για το βράδυ όταν τα παιδιά είναι πλέον για υπνο. Χτες όμως αποφάσισα να της κάνω το χατήρι. Βάλαμε την Εμμέλια στο καρεκλάκι της και ξεκινήσαμε. Η αρχική ιδέα ήταν να κάνουμε Μαφινς με γευση λεμόνι αλλά στη πορεία αποφάσισα να προσθέσω και λίγη ασπρη σοκολάτα κάτι που αποδείχτηκε θανατηφόρο.Για τα κιλά μου. Επίσης αντί να βάλω μόνο ξύσμα λεμονιού έβαλα και ολόκληρα φιλέτα για επιπλέον άρωμα και γευση. Έγιναν απλά υπέροχα! Αφράτα, μυρωδάτα, απίστευτα φρουτώδη!

Πάμε στην συνταγή;

White chocolate Muffins με ολόκληρα λεμόνια

Για 12 μάφινς

3 λεμόνια πλυμένα (αν γίνεται βιολογικά)

το ξύσμα από 1 λεμόνι

3 αυγά

120 γρ. βούτυρο

100 γρ. λευκή κουβερτούρα

200 μλ ξυνόγαλα

350 γρ. αλευρι

2 κουταλάκια μπέικιν

1/2 κουταλάκι σόδα

100 γρ. ζάχαρη

1 φακελάκι βανίλια

1 πρέζα αλάτι

IMG_2107

Τρίβετε την κουβερτούρα. Με ένα κοφτερό μαχαίρι αφαιρέστε την φλούδα από τα λεμόνια έτσι ώστε να φτάσετε στη σάρκα και κατόπιν αφαιρέστε προσεκτικά τα φιλέτα. Χτυπήστε στη δυνατή ταχύτητα του μίξερ το βούτυρο με την ζάχαρη μέχρι να αφρατέψουν. Προσθεστε ένα ένα τα αυγά. Θα περιμένετε πρώτα να αποροφηθεί το ένα στην ζύμη και μετά θα προσθέσετε το επόμενο ειδάλως τα μάφινς δεν θα γίνουν τόσο αφράτα όσο θα τα θέλατε. Αυτός είναι ένας γενικός κανόνας όσον αφορά τα γλυκά τέτοιου τύπου.

Χαμηλώστε τη ταχύτητα και προσθέστε το ξυνόγαλα στο οποίο έχετε δυαλύσει την σόδα, την βανίλια και το ξύσμα. Ανακατευοντας πλέον με το χέρι προσθέστε το αλευρ με το μπεικιν, τα φιλέτα και την τριμμένη κουβερτούρα. Ανακατεψτε τόσο όσο χρειάζετε για να βραχει όλο το αλευρι. Με ένα κουτάλι γεμίστε τα φορμάκια με την ζυμη κατα τα 2/3. Ψήστε τα σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 25-30 λεπτά. Αφήστε τα να κρυώσουν  και απολάυστε τα!

Τρώγοντας σήμερα το τελευταίο σκεφτόμουν ότι θα τους πήγαινε υπέροχα μια γέμιση από Lemon Curd η μια καραμέλα, κάτι τελοςπάντων...... όπως επίσης και ένα τόπινγκ ......... θα το δουλέψω λίγο ακόμα στο μυαλό μου και θα σας ενημερώσω....

IMG_2110 IMG_2130

σας φιλώ....

Sunday, October 3, 2010

Τάρτα τατιν με σύκα και πόρτο

Tα καλοκαίρια, όσο ήμουν ακόμα μικρή, δεν καθόμουν σπίτι και ρέμβαζα όπως ίσως όλα τα παιδάκια του χωριού ή έτρεχα στις παραλίες όπως τα ξαδέρφια μου από την Αθήνα, παρά σηκωνόμουν με τους γονείς μου στις 4 το πρωί και πηγαίναμε στα χωράφια  για να μαζέψουμε τον IMG_2219καπνό πριν βγει ο ήλιος και μαραθεί. Κατά τις 7 σταματάγαμε το μάζεμα και αρχίζαμε το λεγόμενο αρμάτιασμα το πέρασμα δηλαδή του καπνού σε ειδικό σπάγγο με την βοήθεια της σακοράφας, μιας τεράστιας πλατιάς βελόνας περίπου 60 εκκατοστών. Κατά το μεσημέρι σταματάγαμε το αρμάτιασμα και το ρίχναμε στο φαγοπότι. Σπάνια φέρναμε φαγητό από το σπίτι. Πιο συχνά μαγειρευαμε εκεί κάτι, με πράγματα που μαζευαμε από το κήπο μας και τα οποία ψηναμε στην χόβολη. 


Πολλές φορές πάλι κατεβαίναν τα αδέλφια μου στο ποτάμι και μας φέρναν καβούρια για να ψήσουμε ή ψάρια. Εγώ με τις αδελφές μου ήμασταν υπεύθυνες για τις σαλάτες αλλά και για το  νερό το οποίο και φέρναμε από μια πηγή εκεί κοντά. Δόξα τω θεό ο τόπος μας ήταν και είναι ευλογημένος και ποτέ δεν μας έλειψε το παραμικρό. Το τραπέζι μας ήταν πάντα πλουσιοπάροχα στρωμένο όσον αφορά στην ποιότητα των υλικών, την νοστιμιά και την φρεσκάδα, κάτι που δυστυχώς δεν εκτιμούσα τότε ιδιαίτερα. Αυτό που μας έλειπε όμως σχεδόν καθημερινά ήταν τα μαχαιροπίρουνα εφόσον κάθε φορά που κατέβαινα με τις αδελφές μου στο ποτάμι για να τα πλύνουμε, τα φερναμε πίσω λειψά με αποτέλεσμα  την επομένη να μοιραζόμαστε 3 άτομα το ίδιο κουτάλι η αντί για πιρούνι να χρησιμοποιούμε ξυλάκια.
Το απόγευμα, μετά το μεσημεριανό ύπνο κάτω από την μουριά,όλοι σχεδόν παίρναν το δρόμο για το σπίτι. Όλοι, εκτός από μένα και τον έναν από τα αδελφια μου, πότε ο Νίκος πότε ο Λάμπρος, με τον οποίο θα αναλάμβανα υπηρεσία στα ζώα. Εγώ ήμουν κατά κάποιο τρόπο ο μπαλαντέρ, που σημαινε ότι όποιος και να πήγαινε εγώ θα πήγαινα μαζί. Στάνταρ!. Ήθελα δεν ήθελα. Και δεν νομίζω να με παιρναν μαζί επείδη τους ημουν μεγάλη βοήθεια, πιο πολύ μπελάς ημουν εφοσον μετά από κάποιο σημίο έπρεπε να με κουβαλάνε κιόλας, απλά με θέλαν για να μην βαριούντε και για να χουν κάποιον να ταλαιπωρούν. 

Αν και αρχικά αντιδρούσα και χτυπιούμουν και έκανα την άρρωστη με το που βρισκόμουν στην κορυφή του Βουνού, παραδόξως τα ξεχνούσα όλα! Γιατί εκεί, πέρα του ότι ήμασταν μέσα στη φύση, κάναμε τα πιο τρελλά παιχνίδια. Ο αδελφός μου ο Λάμπρος, ο οποίος είναι σούπερ τεχνίτης είχε φτιάξει πάνω σε ένα δέντρο ένα ξύλινο σπιτάκι, με μπαλκόνι και ένα δωμάτιο με πάγκο και απο κει αγναντευαμε το κάμπο αλλά και τα γίδια μην τυχόν και μπουν στα ξένα τα χωράφια.  Πότε πάλι κόβαμε κλαδιά και κάναμε τους ξιφομάχους ή φροντίζαμε να δέσουμε από την προηγούμενη τα άλογα εκει κοντά για να πάιξουμε ινδιάνοι και καουμπόυδες. Καμιά φορά πάλι συναντούσαμε και άλλα παιδιά με ζώα οπότε ενώναμε τα κοπάδια και παίζαμε όλοι μαζί.


Άλλες φορές πάλι, αφήναμε τα παιχνίδια καταμέρος και αφοσιωνόμασταν στο μάζεμα της ρίγανης για να βγάλουμε κανά φράγκο. Προς το τέλος του καλοκαιριού ερχόταν πάντα ένας έμπορος και μας αγόραζε την ρίγανη την οποία είχαμε πάντα καθαρισμέενη και σε όμορφα μπουκετάκια δεμένη και κομμένη. Με τα χρηματα που μαζέψαμε επί 2 χρονιές συνεχόμενες αγοράσαμε το πρώτο μας ποδήλατο. Ένα κόκκινο καταπληκτικό ποδήλατο, τύπου BMX το οποίο φυσικά δεν άντεξε πολύ με τρία παιδιά επάνω να το καβαλάνε ...συγχρόνως!!!! 

Στο βουνό λοιπόν που πηγαίναμε, ποτέ δεν παίρναμε μαζί  νερό ή φαγώσιμα γιατί πάντα ελπίζαμε να βρούμε κάτι εκεί για να φάμε.  Κράνα, βατόμουρα, αγριόγκορτσα, φραγκόσυκα σταφύλια και πολλά πολλά σύκα! Σύκα μάυρα, μικρά, μεγάλα, σκουληκιασμένα.... και κυρίως ....ξένα!!!!! Ειδικά μια συκιά που χαμε βρεί και μας ανήκε δικαιωματικά εφόσον την βρήκαμε εμείς πρώτοι και που στεκόταν δίπλα σε ένα σταυλο, , έκανε τα πιο τεράστια σύκα που χω δει ποτέ μου. Μεγάλα σαν γιορμάδες και γλυκά σαν μέλι. Κάθε φορά λοιπόν που είμασταν εκεί κοντά, ανεβάιναμε, τρώγαμε ο καθένας μας απο καμιά δεκαριά και πετούσαμε τις φλούδες πάνω στους τσίγκους της στέγης. Μετά πάιρναμε το δρόμο για την πηγή όπου και συναντούσαμε σχεδόν πάντα τον ιδιοκτήτη της συκιάς και στην ερώτηση του αν ξέρουμε ποιος πάει και τρώει τα σύκα λέγαμε πάντα όχι και ότι να μείνει ησυχος διότι έτσι και τυχόν δούμε ποιος είναι θα του το πούμε οσονούπω.

IMG_2221
Συκιές είχαμε  και εμείς φυσικά αλλά τότε μας πέφταν λίγο μακριά. Κοντά στο σπίτι-μακριά και όχι κοντά στα γίδια-κοντά. Και δεν είχαμε μια και δύο αλλά καμιά δεκαριά.  Το ξένο όμως ήταν πιο κοντά και πιο γλυκό. Τα δικά μας σύκα εφόσον περισευαν ή τα κανε η γιαγια μας η μακαρίτισα λιαστά και τα κυλούσε μετά σε άχνη, ή τα βραζε η μαμά μου σε μούστο και τα φυλούσε μετά σε βάζα. Τα λιαστά δεν μπορώ να πώ ότι μου αρέσαν ιδιαίτερα. Τότε τουλάχιστον. Αυτά σε μούστο όμως ήταν ένα όνειρο. Ότι πιο υπέροχο έχω φάει σε γλυκό κουταλιού. Το βάζαμε πάνω σε γιαούρτι, πάνω από το κεικ, το τρώγαμε σκέτο. Πέρισυ λοιπόν που ο μπαμπάς μου έφτιαξε κρασί, κράτησε μούστο και μου κάναν ένα τεράστιο βάζο από τα αγαπημένα μου σύκα, Ατυχια μόνο που το ξέχασα Καβάλα και τωρα τα χαίρονται άλλοι. 


Φτιάχνοντας την παρακάτω τάρτα, είχα ακριβώς αυτά τα σύκα στο μυαλό μου. Δυστυχώς εδώ είναι πολύ δύσκολο να βρει κανεις μούστο οπότε αναγκάστηκα να κάνω κάποιες μετατροπές.  Συγκεκριμένα αντί για μούστο χρησιμοποιήσα το σιρόπι που είχα κάνει παλιότερα στα σύκα ποσέ. Αυτή τη φορά διάλεξα ένα πολύ καλό κρασί πόρτο του 97 το οποίο μπορεί να μην ήταν μούστος αλλά η γευση του και το άρωμα του ήμουν σίγουρη ότι θα ήταν πολύ κοντά στο τελικό αποτέλεσμα που είχα στο μυαλό μου. Τελικά το πόσο κοντά ήταν δεν μπορώ να σας πω και αυτό γιατί δεν πρόλαβα να δοκιμάσω ούτε ένα ψίχουλο. Λόγω τιμής. Η τάρτα έγινε το βράδυ και το μεσημέρι της άλλης μέρας που γύρισα απότο γραφείο είχε εξαφανιστεί. . Πάλι καλά δηλαδή που πρόλαβα δηλαδή να την βγάλω φωτογραφια απότο βράδυ. Ο Νίκος μου είπε ότι ήταν το καλύτερο γλυκό που χει φάει μακράν. Οι συνένοχοι του, ο  αδελφός μου με την νύφη μου, επίσης. Λυπάμαι που δεν μπορώ να σας δώσω μια πιο προσωπική άποψη επί του θέματος αλλά επειδη ο Νίκος ειναι ο πιο σκληρός κριτής μου σε θέματα μαγειρικής εμπιστευομαι την γνώμη του απόλυτα. Υπόσχομαι όμως σύντομα να το ξαναφτιάξω για να μπορώ να σας πω πιο πολλά. Μπορώ όμως να σας πω για την γευση από το σιρόπι που κάνα με το πόρτο το οποίο ευτυχώς προλαβα και δοκίμασα και ηταν πραγματικά καταπληκτικό. Αν και δεν είμαι φίλος του αστεροειδούς γλυκάνισου, σπάνια έχω δοκιμάσει γλυκά ή φαγητά που να τους ταιριάζει τόσο καλά. Αν βρείτε λοιπόν φρέσκα σύκα φτιάξτε την οπωςκαιδηποτε.  Εντωμεταξύ δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσε κανεις να αντικαταστήσει το πόρτο με μαυροδάφνη. Αν το κάνει κάποιος σας, ας μου πει και μενα πως έγινε.

Πάμε λοιπόν στην συνταγή


Τάρτα με συκα και πόρτο
Για την ζύμη τατιν
Για την Ζύμη
300 gr. αλεύρι
200 gr. Βούτυρο
130 gr. νερό παγωμένο
3 κουταλιές ζάχαρη

 
Για το σιρόπι με πόρτο
1/2 λίτρο κρασί πόρτο
100 gr. Ζάχαρη μαύρη
1 ξυλάκι κανέλας
1 αστεροειδή γλυκάνισο

 
επιπλέον
1 κιλό σύκα
2 κουταλιές βούτυρο
2 κουταλιές μαυρη ζάχαρη
 
IMG_2225
Αρχικά κάνετε το σιρόπι με το τρόπο που εχουμε ξαναγράψει εδώ και το αφήνετε τουλάχιστον μια ημέρα να καθήσει. Τα αποξηραμένα σύκα δεν είναι απαραίτητο να τα βάλετε. Μπορείτε όμως αν θέλετε να κάνετε το σιρόπι πιο αρωματικό. 

 
Κάνετε τη ζύμη πίσης με το τρόπο που έχουμε ξαναπεί εδώ και την αφήνετε να κρυώσει πολύ καλά.

 
Βουτυρώνετε μια φόρμα 28-30 εκκατοστών και την πασπαλίζετε με την ζάχαρη. Πλένετε τα φρέσκα σύκα, τα σκουπίζετε καλά και τα κόβετε σε φέτες 1 εκκ. Απλώνετε τα σύκα στην φόρμα αφήνοντας 1 εκκατοστό απόσταση από τα πλαινά της φόρμας. περίχύνετε με το σιρόπι και καλύπτετε με την ζύμη την οποία έχετε ανοίξει σε φύλλο. Πατάτε καλά τα πλαινά ώστε να ακουμπήσουν το πάτο της φόρμας και να σφραγίσουν κατά κάποιο τρόπο τους ζωμούς. 

 
Ψήνετε σε προθερμασμ΄νο φούρνο στους 200 βαθμούς για πέριπου 30 λεπτά. Βγάζοντας την από το φούρνο τοποθετήστε την για μερικά λεπτά επάνω σε μια νωπή πετσέτα. Αφήστε την να κρυώσει και απολαυστε την. Μην περιμένετε την άλλη μέρα!
Related Posts with Thumbnails