Λουλούδια για φάγωμα

Μετά τις συνταγές των τελευταίων ημερών με ρωτήσαν ορισμένοι αν βάζω σοβαρά λουλούδια στα φαγητά. Αυτό με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι δεν γνωρίζουν όλοι ότι υπάρχουν όντως λουλούδια που τρώγονται. Γι αυτο το λόγο είπα να γράψω μια μικρή διατριβή πάνω σε αυτό το θέμα.

Δείτε το επίσης ως την δικη μου συνεισφορά στα νέα μετρα της Κυβέρνησης όσον αφορά τις περικοπές και την λιτότητα για να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση. Επειδή δεν ξέρω για ποσο καιρό ακόμα θα μπορούμε να αγοράζουμε μπριζόλες και ντομάτες kαλά είναι να ξέρουμε τι άλλες επιλογές έχουμε. Μονο που ίσως χρειαστεί να βγείτε λίγο παραέξω από την αθηνα γιατί εκεί έχουν καεί έτσι και αλλιώς όλα και δεν φυτρώνει πλέον ούτε πουρνάρι! Και με την ευκαιρία μαζέψτε και κανένα σαλιγκάρι.

Καταρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Δεν τρώγονται όλα τα άνθη. Αυτά που τρώγονται θα πρεπει να είναι βιολογικά και όχι ψεκασμενα και να απολαμβάνονται με μέτρο. Συνήθως τα άνθη του ανθοπωλείου έιναι ψεκασμένα και με λίπασμα οπότε ο πιο ασφαλής τρόπος είναι να βάλετε κάποια στο μπαλκόνι σας η στον κήπο σας αν έχετε. Και αν δεν έχετε εσείς κήπο κλέψτε από αυτόν του γείτονα.

Υπάρχουν 3 κατηγορίες λουλουδιών για φάγωμα. Αυτά που τρωγονται ωμα και ολόκληρα σε σαλάτες συνήθως, αυτά που τρώγονται ωμα αλλά μόνο τα πέταλα τους και αυτά που τρωγονται αφου υποστούν μια επεξεργασία είτε σε κόντιτα είτε με την μέθοδο της αποξήρανσης είτε μαγειρεμένα.

Ας αρχισουμε με τα τελευταία.


Τα πιο γνωστά από όλα νομίζω ότι είναι οι κολοκυθοανθοί. Γνωρίζατε όμως οτι υπάχρουν θηλυκοί και αρσενικοί; Και ενώ οι θηλυκοι κρέμονται σε ένα μικροσκοπικό κολοκυθάκι, οι αρσενικοί έχουν απλά ένα κοτσάνι. Γι αυτό είναι προτιμότερο να μαυέυουμε τα αρσενικά άνθη αφήνοντας όμως και κάποια εφόσον αυτά ειναι υπέυθυνα για το διαιωνισμό του είδους. Ο τρόπος μαγειρέματος ποικίλλει. Πότε γεμιστοί με ρύζι η διάφορα τυριά, πότε τηγανητοί βουτηγμένοι σε κουρκούτι. Αν σκοπέυετε να τους κάνετε γεμιστούς τότε καλύτερα να τους μαζέψετε με το πρώτο φως του ηλίου. Τους πλένετε και τους σκουπίζετε πάντα πολύ προσεκτικά και αφαιρείτε το εσωτερικό τους πριν να να τους κάνετε οτιδήποτε.


Δέυτερο σε βαθμό δημοφιλιας είναι ο κρόκος η το σαφράν. Τόπος καταγωγης η Κρήτη αλλά σήμερα καλλιεργείται πιο πολύ στην Κοζάνη. Αν και εγώ προσωπικά θεωρώ αυτόν ως πιο ποιοτικό και φροντίζω να τον διαφημίζω όπου βρω και όπου σταθώ, οι διάσημοι σεφ όλου του κόσμου είναι αντίθετης γνώμης και ξεχωριζουν τον κρόκο σε 5 ποιότητες. Στον ισπανικό μαντσα και κουπε, στον ιρανικό ποσαλ και σαργκολ και στο κασμίρένιο κουπέ όπου οι ονομασίες κουπέ και σαργκόλ δείχνουν την ανωτερότητα του είδους. Ο κρόκος δυαλύεται σε νερό και όχι σε λίπος γι αυτο πριν τον βάλουμε οπουδήποτε καλά είναι να τον δυαλύσουμε σε μερικές κουταλιές νερό. Επίσης καλά είναι καλά να προστίθεται πάντα στο τέλος του βρασμού ώστε να διατηρεί το άρωμα και την γέυση του. Μην το παρακάνετε με την δοσολογία γιατί αντί το φαγητό η το γλυκό σας να αποκτησει την ιδιαιτερη γλυκάδα για την οποία είναι γνωστός ο κρόκος θα νομίσετε ότι φάγατε ένα ολόκληρο φαρμακείο. Μπάινει σε ρυζότο, παέγια, κρέμες και σε σούπες. Μαζευεται με το χέρι και αν σκεφτείτε ότι για ενα κιλό κρόκο χρειάζοντια περίπου 150 000 με 200 000 λουλούδια τότε καταλαβαίνετε γιατί είναι τοσο ακριβός. Τον αγοράζουμε πάντα σε κλωστιτσες και ποτέ σε σκόνη γιατι η πιθανότητα να έχει αναμειχθεί με κουρκούμα είναι πολύ μεγάλη!


Η επόμενη κατηγορία λουλουδιών που μπορούν να φαγωθούν είναι τα αποξηραμένα. Εδώ έχουμε κάπως περισσότερα είδη. Έχουμε τα ροδοπέταλα και συγεκριμενα αυτά από τα άγρια τριαντάφυλλα που είναι και πιο αρωματικά και τα οποία συνοδέυουν θαυμάσια παγωτά, παρφέ και κρέμες μπαβαρουάζ, έχουμε τους ανθούς της λεβάντας που δίνουν ένα από τα πιο αρωματικά τσάγια αλλά και τις πιο νόστιμες Creme Brullee, έχουμε και τα άνθη πορτοκαλιάς που αρωματίζουν όλα οσα προαναφέρθηκαν αλλά και τα ανθή του θάμνου Σαμπούκος (χολουντερ) τα οπoία έιτε θα τα κάνετε τσαί σε συνδιασμό με άλλα βότανα η θα κάνετε υπέροχες μαρμελάδες σε συνδιασμό με βερίκοκα με τα οποία βρίσκω ότι πηγαίνουν πιο πολύ από όλα. Ειδικά με τα ροδοπέταλα μπορείτε να κάνετε ένα υπέροχα αρωματικό λικέρ η γλυκό κουταλιού με το οποίο θα συνοδέψετε το παγωτό σας.


Και πάμε στην κατηγορία της κόντιτας. Εκέι ουσιαστικά εχουμε τα πιο πολλά είδη νομίζω. Ροδοπέταλα,πανσέδες, φρέζιες, λεβάντα,τα άνθη της πασχαλιάς καθως και τα άνθη όλων των οποροφόρων δέντρων όπως κερασιά, αμυγδαλιa, μηλιά, αχλαδιά ktlp καθώς και τα εσπεριδοειδή πορτοκαλιά κτλπ.... Τα πλένετe και τα σκουπίζετε προσεκτικά και αφού τα αλέιψετε με ένα χτυπημένο ασπράδι τα πασπαλίζετε με ζάχαρη. τ αφήνετε να στεγνώσουν για τουλάχιστον 2 ημέρες και τα χρησιμοποιείτε για να στολίσετε τα γλυκάκια σας. Εδώ τα αγαπημένα μου είναι οι Βιόλες. Πρόκειται για τα μικρά μώβ λουλουδάκια τα οποια ανθίζουν την άνοιξη και μοσχοβολάει όλος ο τόπος. Προτιμούν τα σκιερά μέρη. Τρώγονται συνήθως σε γλυκα λόγο του αρώματος τους η αφού τα αποξηράνετε τα κάνετε τσάι. Ενδεικνύονται για γαργάρες σε πονόλαιμο και δεν το λέω μονο εγώ αλλα και ο Ιπποκράτης :) Αφήστε να τραβήξουν 10 λεπτά περίπου και πιείτε το άφοβα. Mε αυτά παρασκευάζεται ένα από τα πιο γνωστά γλυκα στην Γαλλία το "Violettes de Toulouse" όπως επίσης και το Λικέρ Parfait Amour!


Κια πάμε στην τελευταία κατηγορία νομίζω η οποιά έχει δυο υποκατηγορίες. Στα λουλουδια από τα οποία καλά είναι βάλετε μόνο τα πέταλα και αυτά που μπορείτε να τα βάλετε ολόκληρα.


Ολόκλήρα μπορείτε να βάλετε πχ το νεροκάρδαμο το οποιο συνοδεύει υπέροχα πράσινες σαλάτες με ένα ντρέσσινγ από χυμό μήλου και μέλι.Επίσης τα άνθη όλον σχεδόν τον βοτάνων όπως της ρίγανης, του θυμαριού ktlp. Επίσης οι πανσέδες μπαίνουν ολόκληροι όπως και το αγριοραδικο.





Αυτά όμως όπου θα συνέστηνα να φαγωθούν μονο τα πέταλα είναι οι ντάλιες, παγκοσμίως γνωστη η Dahlien Salad, η μαργαρίτα η daisy στα αγγλικά, το calendula, το ηλιοτρόπιο και τα χρυσάνθεμα.












Νομίζω ότι τα έχω αναφέρει σχεδόν όλα. Και μην ξεχάσετε τα λουλούδια τα οποια θα βάλετε ολόκληρα να τα ψάξετε προηγουμένως καλά. Εκτος αν θέλετε έξτρα πρωτεΐνες στο φαγητό σας...

Ξιφίας με σάλτσα βέρντε (Salsa verde) και σέσκουλα

Μετά τα κοντοσούβλια, τα κοκορέτσια, τα παϊδάκια, τα συκώτια και όλα τα άλλα κρεατοειδή που καταβροχθίσαμε το σάββατο, αποφάσισα σήμερα να κάνω κάποιο από τα ψαράκια που είχα αγοράσει τις προάλλες από την υπαιθρια αγορά.

Εδώ να πώ ότι δεν ηξερα πάντα να μαγειρέυω ψάρια. Σαν βέρα Καρδιτσιώτισα η επαφή μου με τα ψάρια περιοριζόταν στα κατεψυγμένα φιλέτα μπακαλιαρου και στον παστο μπακαλιάρο που μας φέρναν στο χωριό καθώς και στα λιγοστά ψαράκια που μας φέρναν τα αδελφια μου όταν πήγαιναν για ψάρεμα και καλά στην λίμνη του πλαστήρα. Νομίζω ότι στις τόσες φορές που πήγαν πιο συχνά γυναίκες μας φέραν παρά ψάρια!

Και μετά γνώρισα το Νίκο! Γένημα θρέμα της Καβάλας αυτός με γείτονα Ψαρρά ήξερε όλα τα ψάρια απέξω και ανακατωτά. Απλά τα ηξερε όμως. Φατσικά που λέμε! Γιατί για να μαγειρέψει... ουτε αυγό τηγανητό. Τέσπα. Διάβασα καναδυο τσελεμεντέδες, είδα και και καναδύο μαγειρικές εκπομπές και άρχισα να πειραματίζομαι. Το πρώτο ήταν σκέτη αποτυχία.... σολωμός με άγριο ρύζι... τα χω ξαναπεί άλλωστε εδώ.... Για τα γουρούνια!!! Αφού πετάξαμε λοιπόν μερικά και μερικά τα φάγαμε όπως όπως, έ ...εμαθα και εγώ ....πλέον νομίζω ότι μπορώ να σταθώ επάξια στο πλευρό του και καλά θαλασσοδαρμένου Νίκου.




Ψάρι λοιπόν σήμερα γιατί από το πολύ γουρόυνι το σάββατο αρχίσαμε να γρυλίζουμε... Αποφάσισα λοιπόν να κάνω Ξιφία. Εντωμεταξύ όσες φορές είχα φάει ξιφία ήταν απαίσιος. Στεγνός και άνοστος. Κάτι μέσα μου όμως μου λεγε ότι ήταν απλά λάθος μαγειρεμένος. Λύσαξα λοιπόν να κάνω ξιφία. Γι αυτό σηκώθηκα σήμερα πρωι πρωι - και καλά - τον έκοψα σε φέτες παχους 1.5 εκκατοστου περίπου και τον εβαλα σε μια μαρινάδα απο λάδι και σκόρδο μπας και παρει λίγο γευση. Και μετά έτρεχα σαν το Βέγγο να προλάβω το τραίνο για να πάω στην δουλειά!

Γυρίζοντας από το γραφείο έκανα καλου κακού και μια σάλτσα βέρντε, αρκετά παραλλαγμένη, έτσι για να βρίσκεται σε περιπτωση που μου βγει στεγνός. ¨οσο να ναι με μια σαλτσούλα κατεβάινει πιο εύκολα και κοτρώνι να ναι... Αν και η συγκεκριμένη σάλτσα συνοδευει συνήθως κρέατα, εγώ βρηκα ότι και στο συγκεκριμένο ψάρι θα ταιριαζε πολύ! Ε και αν όχι...κουβάδες δεν έχουμε.....;! Για συνοδευτικα έκανα πατάτες λόγω Χριστίνας αλλά και σέσκουλα γιατί είναι στην εποχή τους και έχουν πλημμυρίσει την αγορά.

Λοιπόν! Το αποτέλεσμα μπορώ να πώ ότι με ενθουσίασε. Το ψάρι ζουμερό, η σάλτσα φοβερή και τα σεσκουλα όνειρο! Ο Νίκος τα κατέταξε στα πιο αγαπημένα του φαγητά τονίζοντας ότι είναι ο πιο ζουμερός ξιφίας που έχει φάει. Απο τώρα λόιπόν μπορείτε να με λέτε Αριέλ!!

Πάμε στην συνταγή λοιπόν




ξιφίας με σάλτσα βέρντε (Salsa verde) και σέσκουλα

για 4 άτομα

1 κιλό ξιφία φιλέτο
1 φλυτζανάκι ελαιόλαδο
3 σκελίδες σκόρδο
το ξύσμα από ένα λεμόνι

αλάτι, πιπέρι

Για τη σάλτσα βέρντε

1 ματσάκι μαιντανό
1 ματσάκι βασιλικό
1 ματσάκι κόλιανδρο
3 σκελίδεσ σκόρδο
4 αντζούγιες
1 κουταλιά καπαρη
1 κουταλάκι μουστάρδα
1 φλυτζάνι ελαιόλαδο
πρασινο πιπερι

Σέσκουλα βραστά με πατάτες και μουστάρδα

1 κιλό πατάτες
1 κιλό σεσκουλα
1/2 κουπα ελαιόλαδο
1 κουταλιά μουστάρδα
1 μεγάλο κρεμμύδι
3 σκελίδες σκόρδο
2 ποτήρια νερό
αλάτι, πιπερι





Ξεκινάμε με τα λαχανικά. καθαριζζουμε και κόβουμε τις πατάτες σε μικρά κομμάτια και το ίδιο κάνουμε με τα κοτσάνια από τα σέσκουλα. Ψιλοκόβουμε και το κρεμμύδι με το σκόρδο. Σε μαι κατσαρόλα καίμε το λάδι και καβουρδίζουμε τα λαχανικά μας εκτός πό τα τρυφερά φύλλα από τα σέσκουλα. Προσθέτουμε την μουστάρδα, τα μπαχαρικά και το νερο και καπακώνουμε. Αφήνουμε να βράσουν σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μαλακώσουν οι πατάτες. προσθετουμε τα φύλλα από τα σέσκουλα τα οποία έχουμε κόψει σε λωρίδες, δυναμώνουμε την φωτιά και τα αφήνουμε για ακόμα 5 λεπτά περιπου να βράσουν. Στο τέλος θα πρέπει το φαγητό να μείνει με ελάχιστη σάλτσα.

Για την σάλτσα Βέρντε απλά χτυπάμε στο μπλεντερ όλα τα υλικά μαζί μέχρι να γίνει μια κρεμώδης σάλτσα. Δεν ξέρω ποια είναι η οριτζιναλ βέρντε αλλά για να μαι ειλικρινής αυτή η εκδοχή μου αρέσει πολύ! είχα και ενα σωρό κόλιανδρο στο ψυγειο.....

Στον Ξιφία τώρα... Τον μαρινάρετε με το ελαιόλαδο, το λειωμένο σκόρδο και το ξύσμα σε ενα γυάλινο η πορσελάνινο δοχείο για τουλάχιστον 2 ώρες. Στην συνέχεια τον βγάζετε, σκουπίζετε το σκόρδο και τον ψήνετε είτε σε γκριλ έιτε στο τηγανι για ακριβως 2-3 λεπτά απο κάθε πελυρά! Σε καμία περίπτωση παραπάνω αν θέλετε να παραμείνει ζουμερός!

Σερβίρετε με τα λαχανικά και με την σάλτσα. Καλη σας όρεξη!!!!

Λευκή Τούρτα με μους φράουλας, μασκαρπόνε κα λαιμ

Καλό μήνα!!!

Χτες αν και ο καιρός φαινόταν από το πρωί ότι θα το πήγαινε για βροχή, μαζέψαμε τα 2 μπογαλάκια μας και πήραμε τους δρόμους! Ο αδελφός μου ο μεγάλος έιχε στήσει στον κήπο του σπιτού του ολόκληρο πανηγύρι και μας είπε να πάρουμε όποιον ξέρουμε και δεν ξέρουμε και να πάμε από κει! Φυσικά δεν χρειάστηκε να μας το πει 2 φορές! Πήραμε μερικά τηλέφωνα, πήραμε και τις κουβέρτες του πικ νικ και ξεχυθήκαμε στους δρόμους! Φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να πάω με άδεια χέρια. Οπότε περα απο κάτι μαριναρισμένα λαχανικά με μοτσαρέλα που κάνα, του φτιάξα και μια τούρτα που ξέρω οτι λατρευει.



Οι προετοιμασίες φυσικά από την Παρασκευή. Εντωμεταξύ μου χε καρφωθεί στο μυαλό να κάνω μια τούρτα με φράουλες που χα κάνει πριν απο μερικα χρόναι στους αρραβώνες της ξαδέρφης μου, και συνταγή της οποίας είχα δώσει και στην Xάιντι πριν το πάσχα. Μόνο που η καυμένη μου γραψε ότι ενώ από γευση ήταν πολύ καλή, η εμφάνιση ήταν χαλια. Ένας λόγος παραπάνω λοιπόν να την ξαναφτιάξω για να χω και φωτογραφικά ντοκουμέντα.

Οπως μου συμβαίνει πάντα όμως ξέχασα μερικές λεπτομέρειες... Μία από τις λεπτομέρειες που είχα ξεχάσει και που ήταν και η πιο σημαντική νομίζω ηταν .....η συνταγή!!! Την είχα αφήσει από το πάσχα ακόμα στο συρτάρι του γραφείου μου! Κουλό έτσι; Και φυσικά δεν υπήρχε περιπτωση να ξαναγυρισω να την πάρω. Οπότε έπρεπε να αυτοσχεδιάσω. Υλικά και πόσότητες θυμόμουν στο περίπου οπότε κάτι ήταν και αυτό. Ξεκίνησα λοιπόν να την φτιάχνω για να διαπιστώσω στην πορεία ότι αυτη η εκδοχή της τούρτας μου αρέσει πιο πολύ από την ορίτζιναλ! Τέλος καλό όλα καλά λοιπόν! Πάμε στην συνταγούλα;



Τούρτα με μους φράουλας, μασκαρπόνε κα λαιμ

Για το παντεσπάνι
4 αυγά χωρισμένα
120 γρ. ζάχαρη
1 βανίλια
80 γρ. αλευρι
50 γρ. τριμμένη καρύδα

Για την μούς φράουλας
150 γρ. φραουλες
2 κουταλιές μαρμελάδα φράουλας
100 γρ. ζάχαρη το χυμό από 1/2 λάιμ
2 ασπράδια
200 γρ. κρέμα γάλακτος
4 φύλλα ζελατίνης




Για την μους μασκαρπονε με λάιμ

150 γρ. μασκαρπόνε
200 γρ. γιαούρτι με 10% λιπαρα ή quark
100 γρ. κρέμα γάλακτος
το χυμό από 1 1/2 λαιμ
το ξύσμα από 1 λάιμ
100 γρ. ζάχαρη
4 φύλλα ζελατίνης

Για το ζελέ φραουλας
200 γρ. φράουλας
50 γρ. ζάχαρη
το χυμό από 1/2 λάιμ
2 φύλλα ζελατίνης

Για την επικάλυψη

400 γρ. κρέμα γάλακτος
2 φακελάκια βανίλια
4 κουταλιές άχνη
1 ασπράδι
μερικά φρέσκα λουλουδια
λίγη ζάχαρη κρυσταλική



Αρχίζουμε με τα λουλούδια που θα αποτελέσουν το ντεκόρ. Η θα ζητήσετε μερικά από τον ανθοπωλη σας η θα κλέψετε μερικά από τους διπλανούς μπαξέδες. θα τα πλύνετε πολύ απαλά και θα θα αφήσετε να στεγνώσουν καλά. Στην συνέχεια θα τα αλέιψετε απαλά με λίγο χτυπημένο ασπράδι και θα τα πασπαλίσετε με ζάχαρη. τα αφήνετε σε αποροφητικό χαρτί να στεγνώσουν για τουλάχιστον 1 ημέρα.

Για το παντεσπάνι
προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Θα χτυπήσετε τα ασπράδι αμε την ζάχαρη σε σφτιχτη μαρέγγα και τουσ κρόκους με την βανίλια μεχρι να αφρατέψουν. Κατόπιν θα ΄ρίξετε τους κρόκους στην μαρέγγα, θα πασπαλίσετε με το αλευρι και την καρύδα και θα τα ανακατέψετε όλα πολύ απαλά. Ψήνετε σε βουτυρωμένη φόρμα για πε΄ριπου 30 λεπτά. Αφήνετε να κρυώσει και χωρίζετε το παντεσπάνι στα δύο.

Για το ζελέ φράουλας
Πασπαλίζετε τις φράουλες με την ζάχαρη και το χυμό λεμονιού, ανακατεύετε και με την μαρμελαδα και τα αφήνετε στο ψυγειο για μιση ώρα τουλάχιστον. Η ποσότητα της ζάχαρης εξαρτάται από το πόσο ώριμες και καλές είναι οι φραουλες. Στην συνέχεια βάζετε την ζελατίνη σε κρό νερό για να μαλακώσει και πολτοποιείτε τις φραουλες. Στόβετε την ζελτίνη και την λιώνετε σε πολύ χαμηλή φωτιά. Την ανακατευετε αρχικάμε μια μικρη ποσότητα φραουλαε και κατόπιν με την υπολοιπη. Αφήνετε το μειγμα να κρωσώσει και να σταθεροποιηθει κάπως και κατόπιν το μοιραζετε πάνω στο παντεσπάνι.



Για την Μους φράουλας
Κάνετε ακριβώς ότι και στο ζελέ. Ανακατεύετε τις φραουλες με το χυμο και την μαρμελάδα, αφήνετε να τραβήξουν και τις πολτοποιείτε. Χτυπάτε τα ασοράδια σε σφτιχτή μαρέγγα προσθέτοντας λίγη λίγη την ζάχαρη. Αν δεν ειστε σίγουροι για την ποιότητα των αυγων, τότε καλύτερα να βράσετε την ζάχαρη με 2 κουταλιές νερό και να την ρίξετε λίγη λίγη στην μαρεγγα την ώρα που θα αρχίσει να απόκτάει μια κρεμώδη υφή. Για το πως γίνετε η ιταλική μαρέγγα τα χουμε ξαναπεί άλλωστε εδώ. Βάζουμε την ζελατίνη να μουλιάσει σε κρύο νερό. Χτυπάμε την κρεμα σε σφτιχτή σαντιγή. Λιώνουμε την ζελατίνη σε πολύ χαμηλή φωτιά και την ανακατεύουμε αρχικα με λίγη πολτοποιημένη φράουλα. Κατόπιν προσθετουμε και την υπόλοιπη. Στην συνέχεια προσθετουμε την μαρέγγα και τέλος ανακατευουμε απαλά την σαντιγύ.

Για την μους με μασκαρπόνε και λάιμ
Μουλιάζουμε την ζελατίνη. Χτυπάμε καλά το γιαουρτι με το μασκαρπονε, τη ζάχαρη, το χυμό και το ξύσμα. Χτυπάμε στην κρεμα να γαλακοτς να σφιξει. Λιώνουμε την ζελατίνη σε χαμηλή φωτιά και την ανακατευουμε με λιγη κρεμα γιαουρτιού. Κατόπιν την ρλιχνουμε στο υπόλοιπο μειγμα και ανακτευουμε καλά. Τελος ανακατευουμε απαλά και την σαντιγυ.



Συναρμολογηση. Παντεσπανι, ζελέ, μους μασκαρπόνε, παντεσπάνι, μους φραουλας. Τα βάζετε στο ψυγείο να παγώσουν για τουλάχιστον 5 ώρες. Για το ντεκόρ Χτυπάτε την κρέμα με την ζάχαρη και τις βανίλιες σε σφιχτη σαντιγύ και καλύπτετε με αυτη τη τούρτα. Παγώνετε πάλι, τοποθετείτε τα λουλουδια και σερβίρετε!! Η τούρτα είναι υπέροχα δροσερή, απαλή και νοστιμη. Το παντεσπάνι δε είναι από τα πιο αφράτα που εχω φάει. Την συστήνω λοιπόν ανεπιφύλακτα. Φυσικά μπορείτε να αντικαταστήσετε τις φράουλες με κάποιο άλο φρούτο. Αφήστε απλά την φαντασία σας ελεύθερη!

Λόγω των λουλουδιών προτίμησα να αφήσω την επιφάνεια σαγρε, να μην την κάνω δηλαδη εντελώς λεία. Ο Νίκος είπε ότι φαινεται απλά πασαλειμένη αλλά που ξέρει αυτος από τέχνη! Εσεις κάντε ότι νομίζετε Φιλια πολλά