Το μπισκοτογλυκό της απολαυσης το μπισκοτorumboγλυκό του el houron

Αυτός είναι ο κουνιάδος μου ο Μανώλης

και αυτό είναι Το "μπισκοτογλυκό" της απολαυσης.

η συνταγή από ότι μου είπε είναι αγνωστου προελέυσεως . Αλλα δεν με χαλάει καθόλου. Εσάς?

Χρειαζόμαστε:

1 πακέτο μπισκότα τύπου Πτι-Μπερ

1 κουβερτούρα 200gr

500 gr. gala

150gr. βούτυρο

5 κουταλιές της σούπας ζάχαρη

1 βανίλια

5 κουταλιές κορνφλάουρ

300 gr. κρέμα γάλακτος

2 κουταλιές άχνη

6 μπισκότα oreo για επικάλυψη ή τριμμένη σοκολάτα

λίγο κονιακ για αυτούς που είναι των απολάυσεων και ουχί των καταχρήσεων ή πολύ για τους ανώνυμους αλκοολικούς ανάμεσα μας (ονόματα δεν λέμε El huron)!

αρχίζουμε?

Κάνουμε πρώτα την κρέμα βράζοντας το γάλα με την βανίλια. Λιώνουμε την κουβερτούρα με το βούτυρο.

Ανακατώνουμε την ζάχαρη με το κόρν φλάουρ και λίγο κρύο γαλα και με το που θα αρχίσει το γάλα στην κατσαρόλα να βράζει, ρίχνουμε το κόρν φλάουρ και ανακατώνουμε καλά να μην σβολιάσει. Αποσύρουμε από την φωτιά και προσθέτουμε την κουβερτούρα. Ανακατώνουμε καλά και αφήνουμε να κρυώσει λίγο.

Σπάμε τα μπισκότα σε τέταρτα και τα ανακατώνουμε με την κρέμα.






Στρώνουμε το μείγμα σε ένα πυρέξ ή μπωλ η ότι σας βρίσκετε εύκαιρο τέλος πάντων.

Αφήνουμε να κρυώσει εντελώς. Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με την άχνη σε σφιχτή σαντιγύ και την στρώνουμε πάνω από το γλυκό. Πασπαλίζουμε με τα τριμμένα στο multi μπισκότα ή με τριμμένη σοκολάτα και το βάζουμε στο ψυγείο να κρυώσει.

Το βγάζουμε και το τσακίζουμε.

Εδώ να πω το εξής. Με το Μανώλη όπως βλέπετε το κάναμε σε ταψάκι. Δυστυχώς στο σπίτι μας τα φαγώσιμα εξαφανίζονται στο πι και φι και έτσι μεχρι να ξαναφορτίσω την μηχανή μου το γλυκό είχε χωνευτει κιόλας. Είναι από αυτούς που λένε πως καλύτερα να τους ντύνεις παρά να τους ταίζεις. Έτσι με το που γύρισα Μόναχο το ξανάφτιαξα. Έκανα όμως μερικές αλλαγές λόγω ανωτέρας βίας.

Δηλαδή:

Το περασμένο σάββατο ήταν αργία και ξέμεινα από ζάχαρη. Ξέρω, ντροπή αλλά τι να κάνω. Τώρα έχω δυο κουτσουβελα να μου παίρνουν τα μυαλά και ο altzheimer έχει γίνει κολλητός μου. Είχα λοιπόν κάτι κουνελάκια ξεχασμένα από το πάσχα ακόμη και δέχτηκαν να θυσιαστούν ευχαρίστως στον βωμο της γαστριμαργικής μου ανησυχίας. Άσε που είχαν λήξει κιόλας... Έτσι αντί για κουβερτούρα έβαλα σοκολάτα γάλακτος.

Οποτε ζάχαρη δεν έβαλα στην κρέμα. Επίσης αντί να το κάνω σε pyrex το κάνα σε φόρμα και μου βγήκε μια "ψιλοτουρτε" κατάσταση. Πασπάλισα τα πλαϊνά και με χοντροκομμένο φουντούκι το οποιο καβούρντισα πρώτα και ήταν κουκλί. Σωστός? Από γεύση ήταν αρκετά καλο μπορώ να πω οποτε το συστήνω ανεπιφύλακτα διότι:

Γίνεται στο τσακ-μπαμ

είναι ανέξοδο

είναι νόστιμο

και...αυτά.. και αλλα θέλετε??

A !! εγώ έκανα την χαζομάρα και έβαλα την κρέμα ζεστη ζεστη στα μπισκότα και μου "παπαριασαν" λίγο... εσείς μην το κάνετε!! Καλά είναι να είναι και λίγο..al dente αντί για al..νιανιά!

Λέω την άλλη φορα να κάνω λίγη κρέμα με άσπρη σοκολάτα και να αφήσω στην μέση με την βοήθεια ενός στρογγυλού συμπράγκαλου, που θα μπορούσε να είναι από ποτήρι μέχρι διάφραγμα, ένα κενό και εκεί να βάλω την άσπρη κρέμα.... πιστεύω θα είναι ωραίο. Αν όχι..ε θα το φάμε παρόλα αυτά και θα κάνουμε τις πάπιες!

Δοκιμάστε το και πέστε μου. Και αν στο μεταξυ βρείτε και την πηγή πεστη τη και σε μένα.....

Εμμέλεια is on Board!!!!

Αγαπητά μου παιδάκια θα με συγχωρήσετε για την πολυήμερη απουσία μου αλλά δεν είχα άλλη επιλογή. Το Σάββατο, 9 παρατέταρτο, λιγο μετά αφού βγήκα απο το Σ/Μ, καλωσορίσαμε την δεύτερη κόρη μας και αποχαιρετήσαμε τη πίτσα που θέλα να κάνω.!!! Γενήθηκε 3555 γρ. και 52 εκκ.

Σε μερικές ημέρες φεύγουμε για διακοπούλες στην αγαπημένη μας πατρίδα όποτε θα τα πούμε από τέλη Σεπτέμβρη πάλι με μπόλικο υλικό!!!

Σας φιλώ

Κοτόπουλο Λεμονάτο (inspired bei J. Oliver)

Χτες είχαμε όλοι όρεξη για κοτόπουλο. Η πρώτη συνταγή που μου ρθε στο μυαλό είναι μία που έιχα δει πολύ παλια στη τηλεοραση απο τον αγαπητό μου jamie.
Ακριβώς δεν τη θυμόμουν οπότε έπρεπε να αυτοσχεδιάσω.

Το αποτέλεσμα ευτυχώς ήταν όλα τα λεφτά που λένε και στα βόρεια οπότε who cares αν η συνταγή είναι ακριβής ή οχι.




Έχουμε και λεμε λοιπόν

1 μεγάλο κοτόπουλο
1,5 κιλό πατάτες
1 μεγάλο λεμόνι καλά πλυμένο
1 ματσάκι θυμάρι
μερικα κλωναράκια δεντρολίβανο
λίγη ρίγανη
1 κεφάλι σκόρδο
αλάτι, πιπέρι
1 φλυτζάνι Ελαιόλαδο
το χυμό 1 ενός λεμονιού



πλένουμε το κοτοπουλο και το στεγνώνουμε. Το τριβουμε καλα παντού με το πιπερι, το αλάτι και λίγο ελαιόλαδο και το γεμίζουμε με το θυμάρι και το δεντρολίβανο.

Στο μεταξύ βαζουμε τις πατάτες να βράσουν. Εγώ χρησιμοποίησα πρώιμες πατάτες και δεν τις ξεφλούδισα καν παρα τις έπλυνα πολύ καλα. Τις βάζουμε σε μια κατσαρόλα με μπόλικο αλατισμένο νερό, το λεμόνι και το σε σκελίδες χωρισμένο σκόρδο για περίπου 10 λεπτά.



Στραγίζουμε. Τρυπάμε το λεμονι με ένα πιρούνι μερικές φορές και μαζί με τα σκόρδα τα βάζουμε επίσης στην κοιλια του κοτοπουλου. Ψηνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για περίπου 30 λεπτά στους 180 βαθμούς. Βγάζουμε το ταψί απο το φούρνο, αφαιρούμε το κοτόπουλο και προσθέτουμε τις πατάτες, την ρίγανη, το χυμό λεμονιού, λίγο δεντρολιβανο, λίγο θυμάρι, αλάτι και το υπόλοιπο ελαιόλαδο. Ανακατεύουμε καλά ώστε να ενωθούν με το ζουμί από κοτοπουλο. Κάνουμε χώρο στη μέση και ξαναβάζουμε το κοτόπουλο. Ψήνουμε για 35-45 λεπτά στους 200 βαθμούς.



Αν θέλετε μπορείτε να καλύψετε το στήθος του κοτόπουλου με μπεικον ώστε να μην στεγνώσει ή να σπρώξετε κάτω από δέρμα κατεψυγμένα κομματάκια βουτυρου. Έτσι θα λιώσουν σιγά σιγα και το στήθος θα μείνει ζουμερό .

Καλή σας όρεξη!!!